Amsterdams Venster

Schaatsvirus

2009-01-11T16:53:00.016+01:00

Ruim baan op de Bos...

eh, schaatsbaan!

AMSTERDAMSE BOS – Of je nu wilde of niet; je ontkwam afgeopen week niet aan het ijspretvirus dat Nederland zeer aangenaam teisterde. Op deze heerlijke en verkwikkende zondag toog ik naar het Amsterdamse Bos om te wandelen. Ik had een onaangenaam drukke schaatstoestand bij de Bosbaan verwacht. Maar niets van dat. Het was er heel gemoedelijk en een gezellige drukte met veel ruimte voor iedereen.

Nadat ik mijn wandeling door het bos had gemaakt, werd ik toch wel gegrepen door het onbeschrijfelijke gevoel dat bezit van je neemt bij het zien van zoveel oplevende wintertraditie. Alles was perfect. Vooral die milde zon die iedereen en alles deed opleven. Niet alleen de tropen maar ook de winter is aangenaam. “Allemaal cadeautjes van de natuur”, zoals een mevrouw op het ijs beaamde.

En dan al die taferelen op het ijs: kinderwagens, honden, verliefde koppeltjes, sleeën, stoelen en zelfs barkrukken!… Normaal is de Bosbaan de arena van nationale en internationale roeiwedstrijden en anders van pittige trainingen. Nu was het een grote natuurlijke schaatsbaan met de strakke trekken van een kunstijsbaan.

Ook moet je gewoonlijk bij de Bosbaan wel meer dan zeven kilometer omlopen als je precies aan de overzijde wil komen; nu kon je in een aantal rasse schreden de overkant bereiken.

Terwijl je over het brede ijs loopt, dan lijkt het mysterie van Jezus die over het meer loopt niet eens zo ongrijpbaar: het is haast hetzelfde magische gevoel. Indrukwekkend dat het ijs zo dik sterk is dat het al die last kan dragen. Dank je wel Moeder Natuur!

Lentejubel !

2008-05-14T22:29:00.019+02:00

Kan niet meer stuk...

HOE LANG ZAL het nog duren het ongekend zomerse lenteweer? De voorspellingen geven weinig reden tot optimisme. Maar voor Nederlandse begrippen hebben we de afgelopen twee weken meer gekregen dan we mogen dromen en gewend zijn. Dus het feest kan sowieso niet meer stuk. In elk geval niet voor de leden van de Hare Krishna-beweging, die geheel volgens hun spirituele levensovertuiging van het dagelijkse moment genieten. Dus bejubelden ze deze 25-karaats gouden avond in het Vondelpark. Vanwege het einde van de pinkstervakantie was het niet al te druk in het park, dat dan op zijn opperbest is om van te genieten. Je hoeft er niet per se voor op het gras neer te vleien. Alleen al een wandeling, op en neer, heeft al zijn kurende werking. Er werd gepicknickt, gebarbecued en liefdesstelletjes beleefden hun eigen roman van het echte, zoete leven. Ik voorspel: het wordt een lange, zwoele zomer. Maar voor het zover is, geniet er donderdag nog van want vanaf vrijdag gaan we richting dertien graden. Maar dat hadden we kunnen raden.

Actueel in Beeld

2008-05-12T15:45:00.014+02:00

Zomerkolder losgebroken

De zomergekte is in Amsterdam losgebroken tijdens dit extra lange pinkersterweekend. We lachen hier in het westen vaak om de losbolligheid in tropenlanden. Maar actuele taferelen in Amsterdam bewijzen dat het allemaal weinig met cultuur te maken heeft. Als de zon maar voldoende inwerkt dan slaat de kolder in onze hoofden en dan kan en mag alles. En vooral niets hoeft. Tranquillo… Ook lijkt er ineens weinig structuur in het maatschappelijk verkeer. Zoals zonnen langs de wallenkant van een gracht midden in het centrum. Of gewoon lekker je roes uitslapen op een terrastafel aan de Nieuwmarkt! Of dacht je van deze dame. Lekker open en nog net niet helemaal bloot in een bootje. Alleen denkt haar hond er anders over. Die lijkt liever vaste voet aan wal te willen hebben.

Koninginnedag 2008 in Beeld

2008-05-02T09:38:00.005+02:00

Ruim 300: spetterende after party foto's !

Actueel in Beeld

2008-04-30T16:14:00.025+02:00

Nog net geen carnaval

Amsterdam viert volop Koninginnedag. Het is nog net geen carnaval, maar wel reden voor menigeen om zich apart of opvallend uit te dossen. Zolang het maar Oranje van kleur is. Vandaag heb ik er niet voor gekozen door het Vondelpark te wandelen, zoals verleden jaar. Maar voor de vrijmarkt over de gehele Apollolaan. Interesssante lokatie met het meerekkende middenplantsoen. Er werd weer van alles verkocht en de oude-zoldergeur was er niet van de lucht. De tijden veranderen. Niet iedereen – met name vrouwen met hoofddoeken – is ervan gecharmeerd te worden gefotografeerd. Ik kreeg een groep fanatieke Marokkaanse meiden op mijn nek. “Je moet toestemming vragen!” krijsten ze. “Sinds wanneer moet ik toestemming vragen om op Koninginnedag te fotograferen?” wierp ik retorisch tegen. Interessant hoe mensen op basis van vrijheid vrij en blij leven in Nederland en geheel tegen die vrijheid in, zo onverdraagzaam zijn.

Maar ook van de autochtone kant kreeg ik ervan langs. Een type Volendamse palingroker met rotte tanden en zijn vrouw werden zelfs fysiek. “Opdonderen aap, heb je weleens van privacy gehoord?” Mijn antwoord was: “Heb jezelf wel goed in de spiegel gekeken en als je privacy wil, dan moet je niet op Koninginnedag op een hoek gaan verkopen.” Maar voor de rest verliep alles lekker gemoedelijk als vanouds. Zonder kinderen zou Koninginnedag niet zijn wat het is. Ik kocht geen hotdogs maar pannekoeken en een kapot radiootje voor 10 cent. “Anders was-ie 20 cent geweest meneer.” Zoveel eerlijke handel vind je nergens...

Ga naar 'Koninginnedag 2008 In Beeld'

Amsterdam maakt zich op

2008-04-28T21:02:00.035+02:00

Ready to party!

Amsterdam is ready to celebrate Queensday, freedom and peace! De stad maakt zich op. We zijn beland in de periode van herdenken, feesten, herdenken, bezinning en daarna weer feesten. Al enkele dagen zijn stoere vaklieden en podiumbouwers bezig het Museumplein te vertimmeren tot een feestparadijs. De commercie straalt er nu al van af. Maar dat maakt niet uit. De talloze mobiele toiletten staan in de aanslag voor Koninginnedag op 30 april om daarna door te stomen naar het Bevrijdingsfestival. De kermis op de Dam draait al op volle toeren. Op plantsoenen worden dansvloeren aangelegd en bomen worden uit voorzorg afgeschermd. Je staat er haast niet bij stil, maar een bruisende wereldstad als Amsterdam bevindt zich steeds weer in een bepaalde fase. Het wordt een uitzinnige sfeer van tweedehands- tot tiendehandshandel. Niet iedereen lijkt hiervan gecharmeerd. Zou het toevallig zijn dat het Duitse consulaat - dus van de voormalige bezetter - geen vrij(heids)markten op prijs stelt voor de deur?

Actueel in Beeld

2008-04-26T16:34:00.044+02:00

Haagpad van Herdenking

BUITENVELDERT - Vanmorgen besloot ik zomaar eens lekker te gaan trimmen in het Amsterdamse Bos, waar ik alweer bijna zo’n twaalf jaar niet meer was geweest. Dankbaar om de geuren die ik mocht opsnuiven en met het besef dat ik in alle vrijheid en blijheid daar aan het trimmen was, liet ik mij leiden door de ‘toevallige’ samenhang van kruispunten en paden. Ik wilde natuurlijk niet te veel afdwalen, maar ik besloot mij ook niet angstvallig te verzetten tegen deze goddelijke route. En als in een magisch labyrint kwam ik uit op Het Nationaal Dachau Monument. Op dat moment waren de organisatoren net bezig met de voorbereidingen van de jaarlijkse herdenking van de bevrijding (29 april 1945) van het nazi-concentratiekamp Dachau. Ik deed keurig mijn pet af en uitzwetend raakte ik aan de praat met een van hen. Frank Houben, wiens grootvader ook was gedeporteerd naar Dachau.

“Het is niet zozeer dat je de oorlog wil gedenken”, vertelde Houben. “Maar dat we erbij stilstaan dat we in vrijheid en vrede leven. Iets wat niet zo vanzelfsprekend is.” En dat sprak mij wel aan. Hoewel ik altijd al van mijn vrijheid hield, besef ik als geen ander met grote zekerheid dat vrijheid ons grootste goed is. Wellicht groter dan het (aardse) leven zelf.

Wat is een leven zonder vrijheid? Wat is een leven van knechting en onderwerping? Wat is een leven van verslaving aan wat dan ook? filosifeerden Houben en ik.

Hoewel ik al een ruim rondje bosbaan erop had zitten, ben ik toch nog in hoog tempo naar huis teruggetrimd. Nog eens zo’n vijf kilometer. Heb snel een douche genomen en ben weer op de fiets teruggegaan om de herdenking, die om twaalf uur begon, bij te wonen. Het gesprek met Houben was te inspirerend om dit te laten lopen. Dit zijn de momenten die het gemeenschapsleven zin geven. Bovendien werd onderstreept dat ik me weer in topconditie bevind.

De kern van het monument is een pad van 60 meter Belgisch blauwsteen en het is ongelijk. Symboliserend de “moeilijkheden” die gevangenen in concentratiekamp Dachau hebben ondergaan: “ongelijke wegen en ondeugdelijk schoeisel”. Op de tegels zijn 500 namen gegraveerd van concentratiekampen in Europa waarheen (Nederlandse) joden en verzetsstrijders werden gedeporteerd. “Maar het waren er meer”, vertelt Houben. Bekende concentratiekampnamen zoals Dachau, Sobibor en Treblinka, maar ook minder bekende zoals Hirschberg, Jesau en Frankfurt am Main. Uiteraard niet onbekend voor slachtoffers en nabestaanden.

Ik vond het bemoedigend dat ook de jeugd goed vertegenwoordigd werd door leerlingen van De Merkelbachschool. En het mooie ook nog: multicultureel van samenstelling. Want uiteindelijk herdenken we menselijk leed. Zoals een dochter van een gevangene die Dachau nipt niet overleefde, zei: “Jongeren moeten beseffen wat oorlog, terreur, discriminatie en uitsluiting voor gevolgen kunnen hebben.”

Het monument is aangelegd in december 1996, een half jaar nadat ik – uit zelfbevrijding – remigreerde naar Suriname. Met recht een inspirerende kennismaking. Geen toeval dat mijn gemoedstoestand van ‘vrijheid en blijheid’ mij erheen heeft geleid.

“Free Ticket for Tibet”

2008-04-20T22:52:00.025+02:00

Lang leve een vrij Tibet !

NDSM-EILAND - Het was een buitengewoon verrassende dag. Ik had mijn neefje Damien beloofd mee naar de film te nemen. Maar vriend Joost ‘doorkruiste’ vrijdag dit plan met de mededeling dat hij een kaarten overhad ‘voor een festival op het NDSM-eiland’. Wat voor festival wist ik niet. Het bleek het derde ‘Ticket voor Tibet’. Nou, een hoog flower-powergehalte en een en al vredelievende mensen! De zon kwam later in de middag goed op gang. Op het festival realiseerde je je hoe eenzijdig in het nieuws het negatieve in de samenleving wordt uitvergroot. Je gaat haast geloven dat er geen tolerante, verdraagzame Nederlanders meer zijn. Maar alleen figuren die aan hun eigen portemonnee denken en uitsluitend ‘trots op Nederland’ zijn. Wees gerust, die zogenoemde ‘zachte sector’ is er nog volop. Jonge meisjes en jongens die, zwevend op een roze wolk met een dito bril op, nog geloven in solidariteit en saamhorigheid.
De tosti’s werden op sloftempo bereid. Om de tijd te doden kreeg je ‘gratis een gedicht’ voorgedragen. De muziek op de mainstage was buitengewoon zinderend. Bløf, The Scene, Heideroosjes, Racoon en Agua de Annique. Mij zei het qua namen allemaal niet veel. Het was in elk inspirerend. Ook deze Tibetaanse soliste op de hoofdfoto. Mooi weer, mooie meiden en mooie mannen en vrouwen. En er zwermden zowaar heuse Tibetaanse monniken rond. Volgend keer ben ik er weer bij. En wat wilde het toeval: mijn radiocolumn van deze week voor Faya FM sloot geheel aan bij het thema van het festival. Deze keer geen uitgebreid fotoverslag, maar alle ‘stadsgezichten’ over de gehele linkerkolom zijn van het festival.
Lees ook: 'Lopend vuurtje'

Actueel in Beeld

2008-04-20T20:59:00.015+02:00

Van oud op jong

Niets vermoedend fietste ik vanmorgen naar het Centraal Station, waar ik mijn 12-jarig neefje Damien moest opwachten. Het was rond half elf toen ik stuitte op dit prachtige beeld van lege stoelen bij het monument ‘Vrouwen van Ravensbrück, op het Museumplein. Als een leeg schaakbord. Hoewel de jaarlijkse herdenkingsdienst pas anderhalf uur later zou plaatsvinden, kwam een oud echtpaar alvast bloemen leggen. Een vader, die net op dat moment in de weer was zijn dochtertje bij het monument te fotograferen, stapte op het echtpaar af met een bijzonder verzoek. “Mevrouw en meneer, wilt u met mijn dochtertje op de foto poseren? Dat vind ik prachtig en symbolisch voor de historische overdracht van de oudere op jongere generatie.” Na een lichte weifel wilde het echtpaar wel. Het kleine meisje begon te huilen, alsof ze het gevoel had dat ze ter plekke ter adoptie werd afgegeven. Ik vond het zeer bemoedigend hiervan getuige te mogen zijn. Bijzonder en indrukwekkend monument overigens. Ter nagedachtenis aan de 90.000 vrouwen en kinderen en 20.000 mannen die zijn omgebracht in het concentratiekamp Ravensbrück. Het ronkend geluid van overvliegende gevechtsvliegtuigen en het geluid van bombardementen. ‘s Avonds zie je licht vanachter de middenzuil ‘flakkeren’ en weerkaatsen op de panelen. Het kan voor de onwetende passant zelfs een beetje spooky zijn. Eenmaal aan het lezen geslagen is het vooral de tragedie erachter die doet huiveren.

Meer over: 'Vrouwen van Ravensbrück'

Here's Boerleider !

2008-04-19T12:23:00.004+02:00

anp

“Onze aandacht gaat vooral uit naar de nabestaanden”

door Robert Boerleider

Lege woorden in een holle zin. Zo klinkt het uit de monden van de politici en de militaire top, die nog steeds niet door hebben dat zij worden gebruikt door de méést oorlogszuchtige natie ter wereld “Amerika.” ’s Werelds uitbundigste defensiebegroting van ruim 400 miljard dollar vertegenwoordigend.

De oorlog zou ten doel hebben: de strijd tegen het terrorisme. Feitelijk gaat het de Amerikanen om de grondstoffen en de controle over Afghanistan.

De Russen hebben tien jaar lang een verbeten strijd geleverd met de Moedjahedien. Het Rode leger heeft grote verliezen geleden zowel aan manschappen als aan materieel. Een beraming dat meer dan 100.000 Russische soldaten het leven hebben gelaten. Zou een angstvallige nooit onthulde waarheid kunnen zijn.

De Moedjahedien werden met de modernste wapens en trainingen volop gesteund door Amerika. De communistische expansiedrift moest beteugeld worden. Na het slagvaardig verdrijven van de Russen waren de Moedjahedien niet meer van énig noodzakelijk belang voor Amerika.

Zij werden bedankt voor de bewezen diensten. En aan hun lot overgelaten in een verwoest en desolaat land.

De vermeende vrijheidstrijders van Afghanistan hergroepeerde zich o.a. in de Taliban en Al Qaida met Osama Bin Laden als leider.

Zij hielden Amerika hoofdverantwoordelijke voor de ontstane Afghaanse ellende. Amerika echter, betitelde haar voormalige strijdmakkers tot terroristen. De rest is geschiedenis.

De Nederlandse regering speelt nog steeds schoothondje van Amerika. Stuurt jonge soldaten zinloos de dood in. Het is arrogantie van de macht, als je van mening bent dat je een verloren oorlog alsnog kan winnen.

Politici en de militaire top zouden er goed aan doen. Een spoedcursus van een weekje te doorlopen aan de toneelacademie van Maastricht. Om zodoende krachtig, gedragen en weloverwogen.

“Onze aandacht gaat uit naar de nabestaanden”. Tijdens een persconferentie geloofwaardig over te brengen.

Als een mensenleven je als regering toch niet interesseert, kan je op zijn minst tóch doen alsof? Anders zijn de militairen die al naar necropolis zijn vertrokken, roemloos en voor niemendal gestorven.

De regering kan na het Scebrenicia debacle, dat de genocide van 8000 moslim mannen tot gevolg had. Zich internationaal gezien, voor de 2e keer geen gezichtsverlies meer permitteren. De missie “Uruzgan” móet slagen.

Voor de Afghanen zijn de Nederlandse strijders de bezettende macht die met alle geweld bestreden moet worden.

De Nederlandse militairen kregen van de regering het credo: wij zijn opbouwwerkers tijdens een vredesmissie in gevechtstenue.

Weten zij dan niet, dat voor je iets kan opbouwen in een oorlogsgebied. Je éérst de boel doeltreffend moet plat bombarderen?

Schietend brengen wij u de geweldadige vrede in Afghanistan.

Mijn, oprechte aandacht gaat wél uit, naar degene die nog gaan sterven. En het onoverkomelijke leed dat dit zal veroorzaken voor de nabestaanden.

Here's Boerleider !

2008-04-16T22:45:00.014+02:00

getty images

Virginia Tech dead rap

door Robert Boerleider

Eén jaar geleden vielen er 32 doden en vele gewonden in een universiteit. Maar de Amerikaanse regering, is vooralsnog niet bereid, om tot de conclusie te komen. Dat het nu eindelijk de machtige wapenlobby: National Wapen Association. Definitief de deur uit smijt.

Een kwaadwillende psychopaat kan op elke hoek van de straat. De meest brute wapens kopen. Zomaar 'n willekeurig gebouw binnen lopen. Onschuldige mensen de dood in jagen.

Psychiaters, psychologen, en andere gedragsdeskundigenkneuters verdringen elkaar in de primetime media. Maar gissen naar de vráág: in hemelsnaam “waarom?” Je vriendinnetje heeft het uitgemaakt? McDonald’s baantje kwijtgeraakt? Schreef Angelina Jolie je nooit terug? Je zag Elvis lopen maar niemand wilt je geloven. Dus grijp je naar je gun.

Wat zijn 32 doden en vele gewonden in een universiteit op een bevolking van meer dan 300 miljoen. Wie o wie kan dit bloedige kunstje overdoen?

Dit biedt een leuke mogelijkheid, voor de volgende psychopaat. Om wellicht te komen, tot een grotere daad. Jezelf onsterfelijk maken. Door met foto’s van wapentuig en je onschuldige gezicht in alle nieuwsbulletins te komen. Zég “cold blooded killer” Had je ooit van zoveel media aandacht kunnen dromen?

Dan is het wapen een feit. Brandende kaarsjes, witte ballonnen, roosjes, rouwkaarten, een teddybeer. En dat voor de zoveelste keer. De president houdt een tiranische rede, op het scherp van de snede. Krachteloos geblaf blijkt het achteraf.

Had Virginia Tech gewoon doodsimpele pech? Waren zij slechts het voorbeeld voor een nieuw elan? Heeft iemand je verkeerd aangekeken? Een keer geen gedag tegen je gezegd? Tien jaar geleden een geintje met je uitgehaald? Dan heeft het laatste uur geslagen. Dodelijke kogels treffen hun doel. Ik “knal” die grijns direct van je smoel.

virginiatechmassacre.com

De Virginia dead rap is nu een feit. Maar is de samenleving op soortgelijke tragedies als die van Virginia Tech voorbereid?

De liefde voor ’n wapen, is in Amerika een verankerde wet. Een wapen gaat van vader op zoon. Dat is in de States heel gewoon.

In Nederland leer je: schaatsen, dammen, voetballen, kaarten of vissen van je vader. Maar in de States is het eerst schieten, en dan pas praten vaak het enige dat telt.

Als je dan niet wilt luisteren naar wat de ander je verteld. Beland je zó in een bodybag op de vuilnisbelt.

Maar in the USA, mag je met vader mee voor 'n weekendje of twee. Lekker doelloos schieten in de vrije natuur. Kogels zat én het is niet duur. Laten zien wie je bent. Want met een .357 Magnum ben je pas écht een hele, stoere vent.

That's the law of the gun, so you better run. Try to save you're miserable life. Because, when I shoot you!! You're body will be as cold as the Antarctic ice.

Living in America is not always a paradise.

Nu zou je kunnen denken, is deze rap niet veel te laat? Néé! Dit was een misdaad die nooit verjaard. 32 levens uitgewist. Door de nabestaanden worden zij nog véle jaren gemist.

Het politieke besluit, betreffende het nog steeds vrijelijk verkrijgen van wapens luidt: dat wij er vooralsnog niet uit zijn met een aannemelijk consensusbesluit.

Dus tot die tijd is het wapen een feit. En moeten wij op de volgende psychopaat zijn voorbereid.

Lees meer: 'Here's is Boerleider !'

Post uit Saamaka

2008-04-13T22:07:00.008+02:00

Kinderkruistocht
(slot)

door Menno Marrenga

Lezers zijn gevallen over de volgende zin in mijn vorige column: “(...) want een Nederlandse vrijwilliger kan en weet meer dan tien dorpsoudsten, dat is algemeen aanvaard.” En terecht. Deze uitspraak stinkt. Maar wordt nou niet boos op mij als ik U er op opmerkzaam maak dat het stinkt. Vijftig jaar geleden stonk het nog niet. Toen verscheen het boek The Ugly American waarin een Amerikaan een heel land vol Indo-Chinezen leerde een steel aan een bezem te zetten - een idee waar de nazaten van Confucius en Lao Tze zelf niet op waren gekomen. Dat boek inspireerde. President Kennedy startte het Peace Corps. Nederland volgde met de Stichting Nederlandse Vrijwilligers en stuurde schoolverlaters de rimboe in om aldaar de armoede te bestrijden. Zoiets verzin je toch alleen maar als je gelooft dat Nederlandse schoolverlaters meer kunnen of weten dan al die inboorlingen?...

Lees verder in: 'Post uit Saamaka'

Deining a/d Amstel

2008-04-13T21:42:00.004+02:00

Grootste
klaagmuren

door Brainwave

Surinamers voelen zich achtergesteld ten opzichte van andere allochtonen, weerklonk het luid gejammer afgelopen week in Amsterdam-Zuidoost. Ik wist niet wat ik hoorde. Is er dan zoiets als een ‘allochtonenpotje’ en dat, bijvoorbeeld, Marokkanen er meer uit krijgen dan wij Surinamers? Als ik in het algemeen kijk hoe etnische minderheidsgroepen meeprofiteren van de economische koek in Nederland – uitgedrukt in werkgelegenheid – dan komen ze allemaal er zeer bekaaid van af. Ik ben me een hoedje geschrokken na een decennium afwezigheid. Discriminatie – om maar het woord racisme te mijden – tiert nog steeds welig op de Nederlandse arbeidsmarkt. En tegenwoordig onverbloemd gestoken in allerlei fancy uniformen. Wat ooit begon met stadswachten is uitgemond in een wildgroei aan parkeerwachters, verkeersregelaars, securities, tramconducteurs en kaartcontroleurs. Niet dat ik neerkijk op deze mensen of beroepen. Integendeel. Bovendien is er niets mis mee als iemand, na een lange periode van een uitkering of arbeidsuitsluiting, de maatschappelijke draad weer oppakt als tramconducteur. Niets is waardiger dan op te staan en te zweten voor je eigen geld...

Solliciteer verder in: 'Deining a/d Amstel'

Actueel in Beeld

2008-04-06T22:31:00.037+02:00

Nieuwe ronde, nieuwe kansen...

HET WAS HEERLIJK weer deze zondag. De zon en de kou hielden elkaar in goede evenwicht. Je kreeg best wel koude handjes, zo zonder handschoenen, maar ze raakten heerlijk opgewarmd als je ze isoleerde in je jaszakken. Was het qua zon aanvankelijk kwakkelend, vanaf vier uur was het buitengewoon aangenaam. De lage maar nog volop heldere zon zorgde vooral in het Vondelpark voor prachtige, langgerekte schaduwpartijen tussen de nog overwegend kale bomen. Hoewel nog geen sprake is van zomerse taferelen, mag je – geheel volgens de lente – wel spreken van een ontluikende sfeer. Gemoedelijk wandelende mensen; gezinnetjes, liefdesstelletjes maar ook goede vriendinnen en kameraden. En het was natuurlijk een perfecte dag voor trimmen of joggen. De eerste ijscokar deed al voorzichtig wat zaken. Het was moeilijk de camera met rust te laten. Elke invalshoek leverde een pittoresk plaatje op.

OP HET LEIDSEPLEIN heb ik lekker veel nieuwe stadsgezichten staan fotograferen. Allemaal mooie en kleurrijke Amsterdammers. Inmiddels heb ik met mijn weblog alle seizoenen vastgelegd. En ik maar denken dat je na een jaar het allemaal wel hebt gezien. Maar niks van dat: het blijft toch een nieuwe lente! Zoveel mooie plaatjes. De textuur van het licht was zo ideaal dat de camera gerust op automatisch kon worden ingesteld. En ach, als je Amsterdams Venster vergelijkt met action painting, dan bestaan niet echt mislukte foto’s. Op een gegeven moment wist ik van enthousiasme niet meer welk oog ik dicht moest knijpen. Ik was gewoon mijn coördinatie kwijt. Dus was het tijd om maar weer naar huis te struinen. Dat leverde nog eens zo’n honderd kiekjes op. Fotograferen in dit digitale tijdperk is als een vrijage met je omgeving. Het belooft wat met de komende zomer. Nieuwe ronde, nieuwe kansen!

... scroll 4 More...

Deining a/d Amstel

2008-04-06T22:18:00.005+02:00

Motorinfarct

Een ronduit deprimerende start van de dag was het om het follow up-nieuws te vernemen over het vliegtuigongeval in Oost-Suriname. Wat een rampzalige impact als in ons kleine Suriname in één klap twintig mensen om het leven komen. En hoezeer moet het voor Telesur – als Surinaams bedrijf – een gitzwarte dag zijn als je een werknemer en maar liefst acht contractors verliest! Expertise die nota bena hard nodig is in een door ‘braindrain’ geteisterd land. Er wordt nu vooral gespeculeerd over de veiligheid van de airstrips in het binnenland en tussendoor gezegd dat die ‘slechts een grasbaan’ zijn. Maar daar is op zich niets mis mee. Belangrijk is dat die baan afdoende is om te landen en op te stijgen. Tuurlijk: je zit midden in het Amazonewoud en op een gegeven moment resten alleen nog maar torenhoge boomtoppen. Maar in ontwikkelde Westerse en Aziatische landen vliegen we toch ook tussen wolkenkrabbers door en scheren we over snelwegen. Tja, en als het misgaat dan is het – zoals de vader van de omgekomen Surinaamse pilote manmoedig zei: “It’s all in the game.”...

Strijk neer in: 'Deining a/d Amstel'

Actueel in Beeld

2008-04-05T15:49:00.072+02:00

Amsterdam graaft zich de blubber

CENTRUM - Amsterdam graaft zich letterlijk de blubber van het Noorden naar het Zuiden. Ik heb het geluk elke dag – op weg naar mijn werk – langs een belangrijk deel van de toekomstige NoordZuid-lijn te mogen fietsen. Ik vind het maar inspirerend om al die arbeiders in hun lichtgevende vestjes te zien. Bouwen aan je stad! Over het algemeen worden de werkzaamheden aan het zicht onttrokken. Maar bij het Rokin is sinds deze week toch ineens iets zichtbaar. Hier worden de wanden gegoten van wat station 'Rokin' zal gaan heten. ‘Dam (Square)’ had veel mooier geweest. Maar ja, beleidsbepalers willen altijd afwijkend beslissen. Een van de betongieters is trouwens pessimistisch over het tempo. “Je mag van geluk spreken als je 2015 rijdt. Maar het is ook de ambtenarij die veel afremt.”

Het is overigens ongelooflijk gevaarlijk werk zoals de mannen langs de wanden moeten klauteren zonder gordel: één misstap en je valt een gewisse dood tegemoet.
Op school heb ik geleerd dat het veel moeilijker is om een metrolijn aan te leggen in de zachte Hollandse bodem in vergelijking met bijvoorbeeld de Franse rotsbodem. “Het is allemaal blubber”, aldus de betongieter. Het wil deze middag niet echt lukken. Het cement moet eigenlijk in de mal blijven, maar sijpelt in een boven hoek er net zo hard weer uit. Tot wanhoop en ergernis van de voorman. Nadat zowat een hele cementwagen leeg is gegoten wordt de doek in de ring gegooid. Overigens komt de metrolijn nog dieper te liggen. “Zo’n 36 meter”, vertelt de betongieter. Hij is al wezen kijken. “Voordat je helemaal beneden bent ben je wel een half uurtje zoet en voel je je gewrichten niet meer.” Gelukkig zullen er tenzijnertijd voor de miljoenen reizigers roltrappen zijn aangelegd.

Here's Boerleider !

2008-03-31T00:21:00.012+02:00

mirrors.org

F ilm I s T eleurstellend
N iet A anstootgevend

door Robert Boerleider

Na een verkorte verkwikkende spoedcursus: creatief met de kurk, Windows movie-maker, copy paste. It’s easy, en regisseren doe je zó van Steven Spielberg. Zag Geert Wilders geesteskindje dan via de Keizersnede het levenslicht, en dat hebben we geweten ook! Het hek is van de dam, de rapen zijn gaar, de druppel die de emmer doet overlopen. Het uur van de waarheid is aangebroken. Na de vertoning zal Nederland nooit meer het zelfde zijn. Het zwaard van Damocles hangt ons boven het hoofd. Geerts hersenschim zal dood en verderf zaaien. Superlatieven te over maar het eindresultaat des te pover. In de media was er zelfs: the day after the night before… Het moet in ons koud kikkerlandje écht niet veel gekker worden hoor!

Premier “Angsthaas”, wat een ellende, deed het groen, geel, paars en rood dun in zijn broekje en schrok zich een wáár hoedje. Wederom had hij de regie in een netelige regeringskwestie schromelijk verloren. Vluchtte uit zijn Haagse premiertoren. Vloog overhaast naar president Sarkozy een échte man van staat met woord en daad, en vroeg hem om slechts één wijze raad… Sarkozy legde zijn hand op de schouder van het ongestelde “Balkje ellende” het binnenbrandje werd snel geblust.

Nu heeft iedereen dé film gezien….En wat blijkt, het is allemaal een storm in een glas water. De hysterische paniek is vooral veroorzaakt door Balkenende’s eigen struisvogel retoriek. De premier stond voor de camera’s te trillen op zijn benen. Een premier die zich ten tijde van nood zo gedraagt. Veroorzaakt in de toekomst alleen nog maar voor meer problemen.

Alle terreurdeskundigen, professionele angsthazen, Islamofoben, onruststokers, populisten aanhangers, opiniepijlers, demogogen, kruip maar uit je hol.

Ik ga wéér vrolijk en vredig verder slapen; doe mij even een lol.

Lees meer: 'Here's Boerleider ! '

Deining a/d Amstel

2008-03-30T23:36:00.004+02:00

Veni vedi
foetsie

door Brainwave

Hennah Buyne. Alweer twee weken geleden opgestapt als Amsterdamse wethouder van onderwijs. Maar de wonden zijn nog vers. Moeilijke kwestie. Hoewel ik de overwegingen en intenties van Buyne niet betwijfel, zal ik haar vooralsnog het predikaat ongeschikt moeten geven. Althans politiek. Als mens, geëngageerde burger en vakvrouw krijgt ze een dikke plus. Maar politiek zakelijk gezien, moet ik stellen dat Buyne zichzelf, haar partij en de Surinaamse gemeenschap niet bepaald een goede dienst heeft bewezen met haar politieke karoewiwiri faya.

Het klinkt natuurlijk wel mooi: “Mijn integriteit werd ter discussie gesteld. Dat is een verwijt dat mij in mijn hart heeft geraakt.” Maar Buyne is in het politieke mijnenveld niet in staat geweest haar politieke en persoonlijke integriteit van elkaar te scheiden. Ze is terecht flink aangepakt door de oppositie. Hoe goedbedoeld en ideologisch die lesbrief ook is, het gaat om het politieke principe. Door eerst te ontkennen dat je geen bemoeienis had met de inhoud, heb je een politieke doodzonde begaan: ‘gelogen’. En natuurlijk gaat de oppositie je dat inwrijven. Flink zelfs. En terecht grijpen ze naar termen als ‘moedwillige en doelbewuste misleiding’. En eerst diep door het stof gaan en uiteindelijk principieel opstappen, getuigt ook niet bepaald van zelfopofferingsgezindheid. Het is de bedoeling dat je je dan enige tijd gedeisd houdt als ‘aangeschoten wild’. Maar ja; Buyne ervaart het niet als een schaafwond, maar als een vleeswond in de hartstreek...

Dein verder in: 'Deining a/d Amstel

Post uit Saamaka

2008-03-30T23:18:00.007+02:00

De Epidemie

door Menno Marrenga

Drie Nederlandse stagiaires kwamen naar het dorpje in Luangu om goede werken te doen, en dat deden ze. In het begin was nog onduidelijk *wat*, maar een Nederlandse stagiaire kan en weet nu eenmaal meer dan tien dorpsoudsten, dat is algemeen aanvaard. In het dorp staat een school. De drie waren stagiaires van de sociale academie - niet van de kweekschool – en kenden natuurlijk nog geen woord van de Saamakataal. Maar lesgeven op een rimboeschooltje kan iedereen wel dus dat deden ze.

In de morgenuren waren ze op school, maar na schooltijd waren ze vrij. Dan zaten ze in het toeristenkamp waar ze waren ingekwartierd en werden aangestaard door de dorpskinderen. Voor gewone toeristen hebben de dorpskinderen nog schroom, maar deze stagiaires waren al wat vertrouwder. Dus al spoedig zaten ze op schoot en onderzochten ze of die zachte haren wel echt waren, of die kaolienwitte huid niet afgeeft, en ze peilden de ondoorgrondelijke diepten van blauwe kattenogen. Dorpskinderen zijn goed in het aanstaren en op schoot zitten want de gezinnen zijn groot en de aandacht is verdund, er valt in het dorp geen moer te beleven en er zijn geen taboes op het aanhalen van vreemde volwassenen. Een van de kinderen had nogal wat bloed aan zijn voet. Hij was die nacht afgetapt door een vampiervleermuis...

Lees verder in: 'Post uit Saamaka'

Actueel in Beeld

2008-03-27T23:34:00.020+01:00

The show must go on

CENTRUM - Wie denkt dat Amsterdam na de paasvakantie er even rustig bij gaat liggen, komt bedrogen. Deze foto's nam ik op woensdagmiddag, op weg naar huis van het werk. Het weer overwegend grijs, en er hing niets spannends in de lucht. Maar komend van de Damrak, vanuit het Centraal Station, werd ik gegrepen door dit verrassende beeld toen ik eenmaal in de kom van de Dam aankwam. Het lijkt alsof de mensen dwingend met de zweep en symetrisch worden geposteerd voor een statiefoto voor het paleis. Alsof ze verplicht worden naar de show te kijken. “Ik ben de leider van de Jehovah's getuigen en dit zijn mijn volgelingen”, grapt de straatartiest in het Engels. En passant neemt hij passanten in de maling. Amsterdam: als je maar gek genoeg doet, dan kan je goed verdienen van de straat. Sommige straatartiesten verdienen voldoende om ‘te overwinteren’. Ik moest helemaal op de trambaan gaan staan om het paleis er geheel op te krijgen. Wat ik ook zo mooi vind is de diversiteit aan mensen in het publiek. Waren we altijd maar zo eensgezind. (klik fotootje linksboven voor beter beeld).

Meer: 'Actueel in Beeld'

Actueel in Beeld

2008-03-24T13:20:00.020+01:00

Zalig Witte Pasen !

I' am dreaming of a white Eeeeasternnn...' Misschien kunnen we dat beter met zijn allen gaan zingen in plaats maar blijven dromen van een witte Kerst. En dan zeggen we ook niet meer: "Vrolijk Pasen!" Maar: "Zalig Paasfeest." Toch ook wel mooi dat het sneeuwt in de tijd dat we herdenken dat Jezus de dood overwon - en met Hem de mensheid. Immers licht overwon duisternis. Ik kan het me - hoewel ik erbij sta en er naar kijk - gewoon niet voorstellen hoe roerig dit jaar maart zijn staart is! Hm, dan krijgen we ook nog april die doet 'wat-ie wil'.

Wie weet wordt het nog super kil. Toen ik mijn jas aantrok om Tweede Paasdag tegemoet te gaan, scheen de zon nog volop. Eenmaal op straat werd ik ontvangen door deze wonderlijke speling van de natuur. Dit lieve Aziatische vrouwtje wilde heel graag modelleren. Wel moest ik haar de foto's sturen. Ze heeft geen internet. Dus moet ik ze gaan laten afdrukken. Voor wat hoort wat. Ook wel een mooie gedachten dat wildvreemden elkaars adressen uitwisselen. Vast de zegen van Witte Pasen.

Deining a/d Amstel

2008-03-24T09:55:00.007+01:00

Halal
Paashaas

Ay baya. Wat luisteren we slecht naar elkaar. Eigenlijk wilde ik het deze week hebben over de afgetreden Amsterdamse wethouder Hennah Buyne, maar bepaalde reacties op mijn vorige bijdrage - 'Surinaamse Fatwa' - nopen mij dat even uit te stellen. Ik had gesteld dat als moslimorganisaties met net zo veel vuur, als zij dat tegen Wilders doen, zouden uitspreken tegen extremisten die in naam van Allah dood en verderf zaaien, er voor een figuur als Wilders weinig voedingsbodem zou overblijven. En ook dat door bepaalde islamitische leiders de Koran als ‘effectief onderdrukkingstool’ wordt gebruikt. Mensen daarmee heb ik niet gezegd dat de Koran een onderdrukkingstool is, maar dat die door sommigen als zodanig wordt misbruikt! Ook was er een reactie als zou ik ‘haat zaaien’...

Luister scherper in: 'Deining a/d Amstel'

Actueel in Beeld

2008-03-22T15:38:00.039+01:00

Grijs Nederland bekent kleur

CENTRUM - Er werden wel 5.000 mensen verwacht op de jaarlijkse massabijeenkomst van de organisatie ‘Nederland bekent kleur’ op de Dam. Maar zoveel kwamen er bij lange na niet. Ongetwijfeld willen velen Geert - 'not wanted' - Wilders doodzwijgen, maar zeker weten dat het winterse weer ook parten speelde. De sfeer was er net minder om. Natuurlijk kreeg Wilders veel aandacht maar om nou te spreken van een anti-Wildersmanifestatie gaat te ver. Er waren veel ouders met jonge koters. Wellicht dat we op deze wijze in een verdraagzame toekomst moeten investeren. Het weer mag dan wel grijs zijn, maar kleurrijk waren de vele spandoeken en leuzen. En ach, de speeches waren zoals altijd hetzelfde. Geen nieuwe boodschappen, hooguit een nieuwe hoofdrolspeler of zo je wil: zondebok. Het was vooral een gezellig samenzijn. En daarmee begint eendracht. Dus geslaagd en nuttig is een dergelijke manifestatie zeer zeker. Al zou er meer gefeest moeten worden in plaats van al die zware woorden.

Zie: kleurrijk verslag

Here's Boerleider !

2008-03-22T10:16:00.010+01:00

afp

De Olympische Spelen versus de hypocrisie

door Robert Boerleider

Mensenrechten zijn nooit van enig belang geweest bij het miljardenverslindende mediaconglomeraat dat grote sportevenementen nu eenmaal zijn. De spelen gaan immers altijd door. Zelfs hét absolute dieptepunt de dodelijke terreuraanval op de Israëlische atleten in 1972 te München kon de organisatoren na één dag van rouw niet vermurwen.

Dus waarom zou het IOC zich nu interesseren over het lot van duizenden Chinezen? Waar er méér dan 1 miljard van zijn. Toen China zich kandidaat stelde in 2001 had het IOC zich nog enigszins geloofwaardig kunnen maken. Door de mensenrechtenkwestie aan te kaarten. En China dringend en vriendelijk te verzoeken zich kandidaat te stellen wanneer alle zaken op orde zijn. Het IOC verklaarde echter: de Olympische spelen staan los van de politiek van het organiserende land. “Now let the games begin”.

Moraalridder Erik van Muiswinkel trok onlangs heldhaftig ten strijde. Hij eiste dat de atleten niet naar het voor hen hoogst haalbare in hun carrière: de Olympische spelen moesten gaan! Jaren van onafgebroken trainen afzeggen voor een conflict, waar je als atleet niks mee te maken hebt. De atleet wil slechts het Olympische goud veroveren. Ingetogen juichen zou een vorm van protest kunnen zijn.

Waar waren de criticasters betreffende de mensenrechten van de Olympische spelen, ten tijde van de verloren voetbalfinale in 1978 in Argentinië? Waren zij allen niet meer in staat rationeel te denken, toen koningvoetbal de natie regeerde?

Nederland had immers de mogelijkheid om in het Estadio monumtal, ook wel bekend als het Riverplate stadion wereldkampioen te worden. Toen de president van het organisatiecomité voor het WK “Omar Acits” door guerrilla’s bruut werd vermoord. Gaf de FIFA toestemming het WK door te laten gaan. De commercie wint het altijd van de mensenrechten.

In het Estadio monumental werden tijdens het regime van presidentdictator “Jorge Videla” dat bekend stond om zijn babyontvoeringen, gruwelijke martelingen en gedwongen verdwijningen Talloze executies uitgevoerd. Meer dan 30.000 mensen zijn gestorven.

Oorlog, mensenrechten, politiek en grote sportevenementen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Alleen moet je trachten ze los van elkaar te zien. En nu, op naar het WK voetbal van 2010 in Zuid-Afrika waar blank en zwart in utopie gebroederlijk samenleven.

Lees meer: 'Here's is Boerleider !'

Deining a/d Amstel

2008-03-19T22:56:00.016+01:00

Surinaamse
Fatwa

Afgelopen week hebben ook de Surinaamse religieuze leiders zich uitgesproken over Geert Wilders. Ze vinden hem ‘dom’. Wel, als Surinaamse religieuze leiders een dergelijk fatwa tegen je uitspreken dan heb je het wel erg bont gemaakt! Toen ik op een morgen CNN aanzette en een hysterische meute bebaarde mannen in jurken in de Afghaanse woestijn te keer zag gaan, en daarbij de Nederlandse en Deense vlag verbrandde, moest ik eigenlijk wel lachen. De soap “Wilders” wordt steeds kolderieker. Het leek wel een scène uit de Monty Pythonfilm ‘Life of Brian’ (de persiflage op het leven van Jezus Christus, waar christenen zich massaal om doodlachten). Het zag er allemaal zo primitief uit. En het draaiboek droop ervan af. Er wordt gewoon een groep straatarme ongeletterden opgejut en losgelaten. En dan denk bij mezelf: weten ze überhaupt wel waar Nederland of Denemarken ligt? Hebben ze überhaupt weleens een atlas of een boek in hun handen gehad...

rebelleer verder in: 'Deining a/d Amstel'

Actueel in Beeld

2008-03-16T18:41:00.016+01:00

Amsterdam heeft het nog steeds

CENTRUM - ‘Amsterdam heeft het’, was ooit de gevleugelde marketingslogan van de stad. Ten tijde van burgemeester van Ed van Thijn. Die overigens hilarisch naast greep toen hij een gooi deed naar het binnenhalen van de Olympische Spelen. De softdrugbranche ging er toen mee aan de haal en kwam met haar eigen versie ‘Amsterdam hasj it’ op T-shirts en dergelijke. Maar Amsterdam heeft het kennelijk nog steeds, blijkt uit deze foto. En zeker Het Rembrandthuis. Deze zondag was het buitengewoon miezerig, regenachtig weer en best koud. Oftewel hondenweer. Desondanks stonden toeristen en dagjesmensen in de rij om fasegewijs het krappe museumpje binnen te mogen. Uiteraard gaat het om de naam van de wereldberoemde Nederlandse schildersmeester, maar de tentoonstelling ‘Maria Sibylla Merian & Dochters – Vrouwenlevens tussen kunst en wetenschap’, die onlangs werd geopend, heeft ongetwijfeld haar multiplier effect. Overigens was vroeger toeristentijd in de hoofdstad seizoengebonden. Ook nog zo’n tien jaar geleden toen ik naar Suriname vertrok. Inmiddels blijkt dat de Amsterdamse carrousel het hele jaar door klokkie rond gaat.

Zie meer: 'Actueel in Beeld'

Deining a/d Amstel

2008-03-09T22:13:00.008+01:00

Eurotieke
Zone

Als ik één ding heb geleerd van leven in Suriname als ontwikkelingsland, dan is het wel dat armoede big business is. Hoe meer hyperinflatie des te meer woekerwinsten maken geld- en goederenhandelaren. Toen Wijdenbosch net de regeermacht had weggekaapt, zei een vriend aan een terras in Paramaribo: “Als de dollarkoers 1 op 750 wordt, dan ben ik weg uit dit land.” We lachten er nog om. Maar uiteindelijk, toen Wijdenbosch in 2000 vervroegd werd verjaagd door de verarmde en hongerende massa, was de koers ruim drieduizend Surinaamse guldens voor één Amerikaanse dollar. Ik vond het maar bizar. Voor mij was het een schouwspel waaraan ik deelnam en tegelijkertijd buiten stond. Ook ik had natuurlijk te maken met de dagelijkse prijsstijgingen en raakte de tel volledig kwijt. Maar ik verdiende “valuta” zoals dat heette...

Devalueer verder in: 'Deining a/d Amstel'

Post uit Saamaka

2008-03-09T22:04:00.008+01:00

Akusuwe

door Menno Marrenga

De grote houtbedrijven werken met bulldozers, skidders en vrachtwagens. Maar die komen niet zo ver het bos in, en de Saamaka houthakkers doen alles nog zelf. Vrouwen en kinderen dragen op het hoofd de planken het bos uit, soms zeven kilometer ver. Dat dragen is meer werk dan het zagen, daarom kunnen de lokale houthakkers niet concurreren tegen de grote houtzagerijen en dat is jammer. Alle houthakkers hier dromen daarom van tractoren. Ik hoor tientallen plannen om tractoren te kopen. Van vier tractoren die in Saamaka zijn gebracht heb ik wrakken gezien: ze hebben nooit echt gewerkt. Van twee tractoren beweert men dat ze hout transporteren maar ik heb ze nog nooit in actie gezien. Tractoren zijn hier blijkbaar geen succes: te duur, en ze passen niet goed in een korjaal. Eigenlijk maar goed ook, want tractoren vernielen het bos. Daarom heb ik een motorkruiwagen uitgevonden: een tweewielig karretje, zo’n ding waar een ploeg of grasmaaimachine mee wordt aangedreven. Ik heb er een rek op geknutseld waar je planken op kan laden. Akusuwe, zo doopten de houthakkers hem...

Zwoeg verder in: 'Post in Saamaka'

Stadsgezicht in Beeld

2008-03-07T07:11:00.040+01:00

Gulliver verdwaald?

klik foto's voor vergroting

OOSTERDOKSEILAND - Nee, dit is geen reuzenschip uit een eigentijdse versie van Gullivers Reizen. Dit zijn de contouren van het NEMO, het science center, gebouwd op de fundamenten van de IJtunnel en gelegen aan het Oosterdok. Het NEMO (New Metropolis) lijkt een schip te suggereren maar stelt de ingang van de IJtunnel voor, gespiegeld ten opzichte van de grond. Bij het gebouw ligt de replica van het 16e eeuwse VOC-schip en Oost-Indiërvaarder “De Amsterdam” aangemeerd.
Bij zonsopkomst, tijdens het ochtendgloren, vormen zij tezamen dit sprookjesachtige optisch bedrog. Wie dan vanuit het Centraal Station richting het Oosterdokseiland kijkt, waar het drijvende Chinese restaurant “Sea Palace” ligt, waant zich ook nog eens in een Chinese havenstad te zijn aangekomen. Dus je kunt begrijpen dat ik elke dag met veel plezier naar mijn werk fiets. Ons kantoor is gelegen op de tiende verdieping van het Post CS-gebouw (het voormalig PTT-hoofdkantoor op de Oosterdokskade) en biedt dagelijks inspirerende stadsuitzichten. Zo centraal gelegen dat ik me - ondanks ik op kantoor vertoef - niet afvraag: "Wat gebeurt er in Amsterdam?" Want ik zit er dagelijks letterlijk bovenop.

Here's Boerleider !

2008-03-02T17:18:00.012+01:00

marktplaats.nl

Team Cruyff en het placebo effect

door Robert Boerleider

De verlosser heeft zijn discipel gestuurd: deze verkondiging zou je bijna doen denken dat de Messias is nedergedaald om de hemelse vrede ter aarde te brengen. Niets is minder waar. CNN breaking news maakt er geen melding van. Wat is er dan aan de hand? De bezorger van ons nationale voetbaltrauma van 1974 en 1978 gaat tegenwoordig door het leven als zijnde “de verlosser”. Een sterveling, wiens naam en verschijning mensen in euforische stemming doet verkeren. Heeft wederom van zich doen spreken. Patiënt Ajax, die al tijden bivakkeert op de intensive care afdeling van het internationale voetbal. Moet dringend de zoveelste levensreddende operatie ondergaan...

Herstel verder in: 'Here's Boerleider!'

Haarscherpe weergave

2008-03-02T16:52:00.007+01:00

schoolvoorjournalistiek.com

Nog altijd
weggefilterd

door Brainwave

In 1996 vertrok ik naar Suriname met als voornaamste bagage een identiteitscrisis van jewelste. Ik voelde me geen Nederlander meer. Ach, natuurlijk had ik mijn leven lang ook opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd gekregen zoals ‘roetmop’, ‘sambo’ en ‘rot naar je eiland’. Dus ik was niet naïef als het om racisme ging. Maar ik bleef optimistisch gestemd omdat ik rooskleurig geloofde in een toekomst dat we op een dag allemaal Nederlanders zouden zijn. Bovendien had ik ook een rotsvast geloof in het sprookje dat Nederland het ultieme tolerante en progressieve land was. Maar begin jaren negentig werd het ‘minderhedendebat’ aangezwengeld en de Nederlandse samenleving voor het gemak opgedeeld in ‘autochtonen’ en ‘allochtonen’. Het heeft daarna nog een paar jaartjes geduurd maar al gauw kwamen de eerste barsten in dit rotsvaste geloof.

Lijmen in: 'Deining a/d Amstel'

Orsine Koorndijk - Het Orakel van Paramaribo

2008-02-25T07:48:00.023+01:00

Succesvol ouder worden

Toen Orsine Koorndijk (59) mij een stief half jaartje geleden aanbood een voorproefje van haar manuscript te nemen was ik niet bepaald happig. Stel dat het manuscript zo slecht is; wie ben ik dan dat te moeten stellen? Dus werd het een ja met de nodige angst en beven. Achteraf volstrekt onnodig. Met haar debuutroman ‘Gudu.. syu.. syu.. – Het orakel van Paramaribo’ is een nieuwe Surinaamse auteur opgestaan aan het firmament. Eén met historische diepgang. Met het Orakel van Paramaribo beland je in een adembenemende roetsjbaan die je meevoert naar een nog vrijwel onbeschreven stukje Surinaamse historie die nog heel dichtbij ons staat. “Ik hou van geschiedenis. Dat heb ik al van kinds af aan. Op school scoorde ik erg goed ervoor”, vertelt Koorndijk. “De verschillende ouma’s vertelden over de geschiedenis van Suriname, hoe ze met elkaar leefden toen ik jaar of vier Ouma Eugenie nam me steeds aan de hand mee naar de Waterkant, dan vertelde ze over slaven die er met de schepen aankwamen en de voorouders - tot zes was. den bigi sma fu unu. Ik vond dat altijd heel mysterieus. Toen is waarschijnlijk mijn liefde ontstaan voor geschiedenis. Zo ben ik me ook op de naam Afrika, die ouma Eugene noemde, gaan focussen. Mij werd toen al gezegd: ‘Nooit vergeten’...

Ontmoet het Orakel in: 'Brainwave's Vergaarbak'

Surinaamse insecten plagen het Rembrandthuis

2008-02-24T19:12:00.006+01:00

Wereldbefaamde werken van

Maria Sibylla Merian

AMSTERDAM - Het Surinaams element was ver te zoeken bij de opening van de tentoonstelling ‘Maria Sibylla Merian & Dochters – Vrouwenlevens tussen kunst en wetenschap’, afgelopen zaterdag in Het Rembrandthuis. Althans als het ging het om het aandeel ‘Surinamers’ onder de belangstellenden.
Tegelijkertijd gaf dat het Surinaams element natuurlijk wel weer een werelds aspect. De tentoonstelling gaat dan ook niet om Suriname, maar om het wereldbefaamde werk van Maria Sybilla Merian (1647-1717) en haar dochters. De originele tekeningen, aquarellen, prenten en boeken zijn afkomstig uit ‘meest vooraanstaande musea en bibliotheken’ in Nederland en buitenland.Maar alles sal reg kom op 27 april. Dan is er een ‘Surinamedag’ en staat het museum geheel in het teken van Merian en Suriname. Dan kunnen bezoekers genieten van Surinaamse versnaperingen en wordt een lezing gehouden door Carl Haarnack, kenner van de Surinaamse geschiedenis...

Vergaap je verder in: 'Nieuws & Info'

Verrijkende taal?

2008-02-24T19:11:00.001+01:00

anp

Takkie van de stratie

Het moet ergens in het tweede jaar van mijn remigratie zijn geweest. Ik bezocht in Oost-Suriname een ontwikkelingsproject in verband met een schrijfopdracht. Het ging om een werkplaats voor ‘lokale houtverwerking en –bewerking’. In een dorp aan de Cotticarivier, aardig stroomopwaarts. En ik kwam toevallig langs een krakkemikkig schooltje waar kinderen net bezig waren met klassikaal woorden lezen. Aan de hand van het Nederlandse aap-noot-mies-systeem van weleer. Het ging gesmeerd zoals die Aucaanse kindertjes al die woordjes met oo- oe- en au-klank opdreunden. Totdat de juf vroeg: “Wat is Jaap?” En het bleef stil. Ik vond dat eigenlijk niet zo gek. Je kon moeilijk verwachten dat kindertjes in het Surinaamse binnenland maar ook doorhadden dat het om een oer-Hollandse naam ging. Vooral niet als de juffrouw vraagt “wat is Jaap?” in plaats van “wie”...

Leer verder in: 'Deining a/d Amstel'

Post uit Saamaka

2008-02-24T19:06:00.005+01:00

Tjentjen

door Menno Marrenga

Als het water in de rivier hoog staat, dan is er geen vis. Of preciezer: de vis zit dan boven de ondergelopen oevers en knabbelt aan alles waar ze anders niet bij kan en heeft geen belangstelling voor vishaakjes. Als het water in de rivier laag staat, dan is er geen vis. Misschien is die er wel, maar in het ondiepe, lauwe water zit nauwelijks zuurstof en de vis schuilt in de diepe poelen, sloom en zonder belangstelling voor vishaakjes. Maar een paar dagen per jaar is er volop vis – veel te veel vis zelfs, en dat is nu: als de waterstand daalt en de maan iets overvol is. De djoguvisjes zijn dan allemaal hoogzwanger, de vrouwtjes tenminste. Met een dikke buik zwemmen ze traag. Ze zijn dus een gemakkelijke prooi voor de piranha’s. Dat weten ze en ze zijn erg zenuwachtig. De hele nacht door hoor je plop, plop...

Vis verder in: 'Post uit Saamaka'

Actueel in Beeld

2008-02-17T17:59:00.019+01:00

'Papa, ik wil naar de klimboom!'

VONDELPARK - Voor stadse kindertjes is een ‘klimboom’ een jaren geleden door de storm omgewaaide oude boom. De boom werd dan wel geveld maar niet geheel ontworteld en leeft daarom nog altijd voort, zij het nederig buigend en dienend als een natuurlijk klimtuig voor de kleine mens. Als het mooi weer wordt dan luidt het: “Papa, ik wil naar de klimboom!” Aldus een van de vaders. Het is buitengewoon wonderlijk de aanvoer van ouders en kleuters in hun kinderzitjes of op hun eigen fietsjes te zien bij het verrassende zonnige weer dat nu al enige tijd aanhoudt. Maar geveld of niet; het blijft een riskante klimrek en de kleintjes kunnen lelijk vallen. Daarom is het zaak dat pa of ma er dichtbij blijft als vangnet. De klimboom is overigens niet alleen trekpleister voor kleuters. Ook opgeschoten jongeren zien hem als ideale ontmoetingsplek om wat te roken en te drinken. Prachtig hoe de stam door al het bestijgen ook nog een heuse glijbaan is geworden.

‘Gerenommeerd’ onderzoek

2008-02-17T17:51:00.008+01:00

unit5.org

Going to America

In 2050 vormen blanken in de VS de minderheid, konden we overal in het nieuws lezen van de week. Mijn eerste reactie was meteen: wat moet ik met zo’n bericht? En de vraag: minderheid ten op zichte van wie eigenlijk? Het betreft een voorspelling van het ‘gerenommeerde’ Pew Research Centre in Washington. Pew pew, dacht ik, zo gerenommeerd dat ik er nog nooit van had gehoord. Maar wie ben ik? ‘Als de huidige trend zich voorzet dan zal de Amerikaanse bevolking in 2050 met 138 miljoen zijn toegenomen tot 438 miljoen’, aldus het onderzoek. ‘De verwachte bevolkingsgroei zal voor 80 procent voor rekening komen voor immigranten en hun in de VS geboren kinderen en kleinkinderen.’ Hierin zit al de eerste misleiding...

Migreer verder in: 'Deining a/d Amstel'

Liefdeloos en hebberig

2008-02-10T20:47:00.001+01:00

It's all about the money...

HET MOOIE WEER was aanleiding voor mij en goede vriend Sep van Zweden (klik naam voor kennismaking) even lekker te gaan wandelen in het centrum. Voor veel mensen is het frustrerend om zonder geld op zak langs al die etalages met verleidingen en bling-blings te lopen. Maar ik voel me er heerlijk bij. Er valt namelijk gewoon niets te spenderen. Dus: relax and enjoy the circus! Bovendien na tien jaar Suriname en ook mijn 10-daagse reis naar China in 2005 weet ik nu gewoon zeker dat je hier in het westen veel te veel te betaalt voor al die merendeels made-in-china-rommel. Sep vond het wel leuk om af en toe ergens binnen te stappen om een (voorgesleten!) broek of ander kledingstuk te passen. Ik vermaakte mij ondertussen met praatjes met personeel of gewoon lekker foto’s nemen.

Sep en ik spraken over de Joran van der Sloot-kwestie. Het verbaasde hem hooglijk dat veel kijkers zo vielen over de ‘liefdeloosheid’ waarmee Joran sprak over de verdwenen Natalee Holloway op Aruba. “Maar het is gewoon van deze tijd, die liefdeloosheid. Het draait allemaal alleen om geld”, aldus Sep. En ik kon het slechts beamen. Ik kijk graag naar CNN, the Big World Show called ‘news’. Het maakt niet uit welk item langskomt; alles wordt uitgedrukt en gemeten in geld en records. Dat realiseerde ik me vooral toen de miljoenen dollars die elke Amerikaanse presidentskandidaat steekt in zijn of haar verkiezingscampagne, omgezet werden in een bedrag per te behalen ‘delegate’. Arme Hillary heeft 5 miljoen uit eigen zakken erin moeten steken. Gelukkig kreeg ze 8 miljoen ‘voorschot’ voor haar boek. “Not bad, for government work!”, aldus CNN. Ze noemen de voorverkiezingen ook ‘caucus campaigne’. Maar ‘caucus champagne’ lijkt me treffender! Dat het alleen maar om geld en hébben gaat wordt jongeren overigens onomwonden aangepraat door de commercie. Toen we in Magna Plaza aankwamen stonden we gewoon versteld van deze poster (hoofdfoto) in de centrale hal met de ondubbelzinnige boodschap: ‘Get greedy’. Als ‘lifestyle’. En dat is nou exact wat Sep bedoelt. Het zou eigenlijk verboden moeten worden. Net als roken in het openbaar. Maar ja; freedom of expression hè...

Lees: 'Focking Serieleugenaar'
En: 'Verdrukt door Megatheater'

Post uit Saamaka

2008-02-10T15:34:00.000+01:00

De Hulpjunk en de Fundamentalist

door Menno Marrenga

Ik moest weer naar Paramaribo, en de weg is lang en saai. Er was zo’n notoire hulpjunk in de bus gestapt: zo iemand die door hulpverleners steeds weer duurzaam geholpen wordt. Ik ben blank en alle blanken hier zijn hulpverleners. Deze hulpjunk was dus naast mij neergestreken en ik vreesde al een bedelpartij in dat afschuwelijke hulpverleners jargon, vol slecht omschreven woorden als ‘eco’, ‘duurzaam’ en ‘gemeenschapsontwikkeling’. Die bedelpartij zou vijf uur duren want zo lang is de weg. Maar toen stapte een andere blanke in. Die sprak geen Saamaka en moest dus maar naast mij zitten en de hulpjunk moest een plaats opschuiven. Ik blij dus.

De vreemdeling bleek Amerikaan, leraar Engels, tevens verkondiger van Gods woord en hij vroeg me direct of ik mijzelf als een Christen beschouwde. Wel, ik herken deze calvinistische controlevraag wel dus ik antwoordde braaf: “Nee, ik bestudeer de Schrift, ik probeer Goed Te Doen en laat het verder aan God om mij als Christen te beoordelen of niet.”

Waarop ik direct werd geïdentificeerd als Vijand: “Je bent materialistisch, het kan je niet schelen dat je naar de hel gaat...”

Lees verder in: 'Post uit Saamaka'

Here's is Boerleider !

2008-02-10T12:24:00.001+01:00

Alberto “super undercoverheld” Stegeman

door Robert Boerleider

Als een ware reïncarnatie van de Vaderdesvaderlands zat je tijdens de persconferentie het woord te verkondigen die de natie op haar grondvesten heeft doen schudden. “Schiphol”, onze nationale trots, is zó lek als een mandje! Dankzij het heldhaftige optreden van SBS6stress undercoververslaggever Alberto Stegeman heeft hij het voor elkaar. Waar hét elke terrorist om te doen is. Het veroorzaken van maatschappelijke onrust, beroering, paniek en een verhit politiek debat. Als je ook maar één klein beetje normbesef of eruditie genoot had je deze onsmakelijke mediageile actie achterwege gelaten.

Schiphol fungeert als een belangrijke slagader van de Nederlandse economie. En vertegenwoordigt meer dan 50.000 arbeidsplaatsen. 40 miljoen passagiers in de categorieën vertrekkend, aankomend en transfer maakten verleden jaar gebruik van de luchthaven.

Klokkenluider ten spijt, had je eerst met je als 007 vergaarde beeldmateriaal naar het management van de luchthaven kunnen gaan. Hen met je bevindingen confronteren. Dat je dé openzenuw van Schiphol hebt blootgelegd. Een heroïsche daad!

Na verloop van tijd zou je opnieuw een undercoveractie kunnen ondernemen. Mocht de security van Schiphol dan opnieuw in gebreken blijken. Dan had je ogenschijnlijk een beter geldende reden voor een publiciteitsstunt. Wie is hier nu beter van geworden? De kijkcijfers? Jouw roem? Is je superhero ego gestreeld?

Ik hoop van harte, dat er op dit moment géén terroristen bezig zijn met het smeden van snode plannen. Het zou zómaar kunnen, dat zij bij het zien van jou programma op een lumineus idee komen. Wie, treft dán de blaam? Bij een terreuraanslag op een vliegtuig zullen velen het leven laten. Alberto! Zou jij dan zó vriendelijk willen zijn de kerkklok te luiden bij de herdenkingsbijeenkomst?

Undercover natuurlijk.

'Onderzoek marechaussee naar beveiliging Schiphol'

Stadsgezicht in Beeld

2008-02-03T15:24:00.000+01:00

Mini-Manhattan a/d Amstel

WATERGRAAFSMEER - Elke keer als ik de oversteek maak over de Amstelrivier via de brug die – tussen de Ceintuurbaan en de Ruyschstraat – Zuid en Oost met elkaar verbindt, raak ik vertederd van deze knusse Mokumse skyline. Zeg maar een soort mini-Manhattan aan de Amstel. Met een beetje inzoomen kan je heel wat suggereren, maar meer skyline zal je aan de Amstel niet vinden. Wel in havenstad Rotterdam die qua metropolitische uitstraling – maar in tegenstelling tot voetbalglorie – Amsterdam ver achter zich laat. Maar ja, alles heeft een prijskaartje. Rotterdam is flink gebombardeerd door Nazi-Duitsland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hierdoor kon deze stad, gelijk menig relatief nieuwe Noord-Amerikaanse stad, ruimer en grootser worden opgezet met brede boulevards dwars door het stadshart. Amsterdam mag dan wel meer ‘wereldstad’ zijn, maar de heersende architectuur is hier gelukkig nog eeuwenoud en pittoresk. Zeg maar gerust kneuterig, maar daar zal geen enkele Amsterdam van wakker liggen, gezien de knusheid die we ervoor terugkrijgen. Maar eerlijk gezegd: ‘wolkenkrabbers’ hebben toch wel ook hun charme. Prachtig hoe deze torens op de Omval - wat een toepasselijke naam - zich als een metallic puspuist tussen al die kabouterhuisjes omhoog hebben geperst. Met als uitschieters de Rembrandt-, Mondriaan- en Breitnertorens. Vernoemd naar Nederlandse schildergrootmeesters. Zeer gedurfd en... schilderachtig!

Here's is Boerleider !

2008-02-03T01:20:00.000+01:00

crimesite.nl

Joran “de onnozele” van der Sloot

door Robert Boerleider

Niet alleen dat je een groot geheim voor de rest van je leven bij je moet dragen. Je moet óók nog je verdere leven lang met jezelf zien te leven. Je hebt het nu écht lekker voor elkaar. Een sterrenstatus aangemeten door veelvuldig met de nodige arrogantie in de media te verschijnen. Over dit verschrikkelijke voorval een boek te hebben geschreven waar je vast dikke euro’s voor krijgt. Je reinste lijkenpikkerei!

De grond is je door alle ontstane tumult nú te heet onder de voeten geworden. Dus zit je als een molletje lekker ondergedoken. Van mij mag je daar voor de eerstkomende 80 jaar blijven zitten. Je hebt er zó ontzettend je stinkende best voor gedaan om de titel ‘paria’ en ‘persona non grata’ te verkrijgen. Gefeliciteerd.

Als Natalee Holloway jou en je kornuiten niet was tegengekomen zou ze waarschijnlijk de leeftijd van 80 jaar hebben bereikt. Moeder, en wellicht later oma zijn geworden. Maar het blijkt weer, niets is zeker. Het voorspellen van de toekomst al helemaal niet.

Als man zijnde heb je een bepaalde verantwoordelijkheid. Toen de hormonen van geiligheid als een waterval door je lichaam stroomde, was je wel gentleman genoeg om haar te begeleiden naar een idyllisch plekje op het strand om daar sex met haar te hebben onder een onbevlekte sterrenhemel. Na de daad heb je haar als een gebruiksvoorwerp achtergelaten. Een meisje dat sky-high van de drugs, aangeschoten of dronken is. Laat je nooit alleen achter. Je brengt haar te allen tijde terug naar haar hotel of stopt haar in een taxi. Toen het bekend was dat Natalee werd vermist ben je niet eens naar de politie gegaan om te vertellen dat jij haar hebt achter gelaten op het strand. Hoe hardvochtig moet je dan wel niet zijn?

Néé, na wat speurwerk kwamen ze jou halen. Maakt dát je nou niet een beetje verdacht? Heb je gehandeld in paniek? Een moment van verstandsvernauwing? Kon je niet meer rationeel denken? Was jij ook sky-high on drugs? Natuurlijk geloof ik in je onschuld. Natalee is een eindje gaan zwemmen en kwam toen een haai tegen. Tegenover je vrienden maak je deze afgrijselijke gebeurtenis nog mooier door er mee te koop te lopen. Ik heb haar samen met een vriend in een bootje gelegd. We zijn gaan varen naar open zee, en hebben haar daar overboord gegooid. Hè wát nou weer?? Is het uitgelekt naar de media. Hahaha néé ik heb Natalee’s einde lekker uit mijn duim gezogen.
[ook verschenen in landelijk dagblad Spits! - vóór de 'ontknoping'!]

'Alle ogen zijn gericht op Peter R. de Vries'
Meer: 'Here's Boerleider !'

Actueel in Beeld

2008-01-29T10:17:00.000+01:00

Hart van bloemen

WATERGRAAFSMEER - AmsterdamS VensteR werd door een bezoeker erop gewezen dat een deel van de bloemenberg voor de vorige week maandag overleden dominee Rudy Polanen, in de vorm van een hart op zijn graf was uitgezet. Reden voor mij gisteren, voor ik naar mijn werk ging, even De Nieuwe Ooster aan te doen. Hiermee kon ik meteen ook de constatering van een gemeentebroeder van de Koningskerk op de proef nemen. Tijdens de ingetogen zangdienst van zondag, toen gemeenteleden gevoelens en prettigste herinneringen met elkaar deelden, wees hij op de ‘prominente plek’ die Polanen was toegewezen. “Het staat op een tweesplitsing onder een hoge boom die in de zomer schaduw biedt en in de winter zonnestralen doorlaat. Het is precies zoals onze dominee was”, aldus die broeder. Je hoeft inderdaad slechts de eerste splitsing links af te slaan en je loopt, niet te missen, recht op het graf van Polanen af. De rijksmonumentale Nieuwe Ooster voelt meer aan als een wandelpark van bezinning dan als een begraafplaats, met markante gedenktekens en grafstenen als coördinatoren op splitsingen. Ook de plek van Polanen roept in alle rust om een markant gedenkteken. Hierbij mijn oproep aan de Koningskerk hiervoor een inzamelingsactie onder de Surinamers, hier en overzees, te starten. Als men dat al niet van plan is.

Here's is Boerleider !

2008-01-29T00:57:00.001+01:00

wfa

Inhalige Eveline en

Louis aan de Dwaal

door Robert Boerleider

How low can you go? Oud-minister Eveline Herfkens van de PvdA, de voormalige moeder Teresa der Nederlanden. De ex-bewindsvrouw die miljoenen aan ontwikkelingsgeld heeft besteed aan wanhopige hulpbehoevende naties en hun desolate burgers waar ook ter wereld. Heeft haar wáre gezicht laten zien. Ze is een absolute topatlete in het doen verkwanselen van het zuurverdiende geld van de belastingbetaler. Na haar ministerschap ging Eveline werken in New York bij het ontwikkelingsfonds UNDP van de Verenigde Naties.

Eveline had echter grote problemen om een geschikte woning te vinden van haar bescheiden salarisje van 6.000 dollar per maand. Tja, voor zo’n aalmoesbedragje zou ik in Manhattan, een prestigieuze dure wijk in New York, ook niks kunnen vinden. Dus bedacht ons Evelineke haar malafide plannetje en liet de Nederlandse staat voor haar huisvesting opdraaien. Ten onrechte blijkt maar weer. Deze inhalige tante heeft 264.000 dollar binnengehaald. Haar enige commentaar op de ontstane commotie: “Wat één ontstellend provinciaal Nederlands debat”.

Ik heb het met háár volkomen gehad. PvdA moet Eveline direct royeren als lid. Kappen met deze shit!

getty images

Lees verder: 'Louis aan de Dwaal'

Post uit Saamaka

2008-01-29T00:26:00.001+01:00

Bakaama

door Menno Marrenga

‘Bakamaa doo! Bakaama doo!” gilden de kinderen opgewonden, dus is er iemand uit de stad aangekomen. We gingen allemaal naar de landingsplaats, en zagen nog net hoe Gaston met de schipper onderhandelde over de vrachtprijs, waarop de schipper tevreden verder voer. Op de landingsplaats stond een indrukwekkende hoeveelheid vracht: zes dozen limonade, twee gigantische luidsprekerkisten, twee dozen rum, een televisietoestel, een kist champagne, een babybadje, een gettoblaster, een opvouwbare kampeertafel, een elektronisch orgel en nog een heleboel andere dozen en tassen met van alles er in. Gaston was acht jaar geleden als gastarbeider naar Kourou vertrokken, nu was hij dus teruggekomen, bulkend van het geld zo te zien...

Lees verder in: 'Post uit Saamaka'

Inspirerend afscheid van Rudy Polanen

2008-01-26T21:18:00.000+01:00

Bloemen, bloemen en

nog eens bloemen

AMSTERDAM – Bloemen, bloemen en nog eens bloemen. Dat is het eerste wat in mij zal opkomen als ik ooit de herdenkings- en uitvaartdienst zal herinneren van de maandag als ‘bliksemslag bij heldere hemel’ overleden dominee Rudy Polanen, die deze zaterdag werd begraven. Meer dan 18 jaar was hij predikant van de EBG-gemeenten Amsterdam-Stad en Flevoland. Er was niet alleen sprake van een bloemenzee en bloemenhaag maar ook van een bloemenberg. Ook al waren de bloemstukken geplaatst tegen de uitgegraven aarde van zijn graf, op De Nieuwe Ooster in Watergraafsmeer: het deed niets af aan het laatste. Niet eerder had ik zoiets gezien. De herdenkings- en uitvaartdienst van Polanen was buitengewoon indrukwekkend. De Koningskerk, op loopafstand verderop, was afgeladen. In de hallen en buiten stonden drommen mensen te wachten, die applaudisseerden toen de kist naar buiten werd gedragen. Voor de nieuwsgierige die Polanen niet heeft gekend werd toch wel één ding duidelijk: Amsterdam, Paramaribo, Suriname en Nederland hebben daadwerkelijk een bijzonder boegbeeld verloren...

Zie en lees voor fotorijk verslag: 'Nieuws & Info'

Actueel in Beeld

2008-01-26T09:58:00.000+01:00

Lange rij voor verdiensten Polanen

WATERGRAAFSMEER - Tussen de twee- en drieduizend belangstellenden hebben vrijdagavond afscheid genomen van dominee Rudy Polanen, predikant van de EBG-gemeenten Amsterdam en Flevoland. Polanen, die maandag plotseling overleed, lag opgebaard in de Koningskerk in van ’t Hofflaan in Watergraafsmeer. Hoewel er rekening gehouden werd met een grote toeloop was de organisatie overdonderd door het uiteindelijke aantal. De gelegenheid tot afscheid nemen was gepland tussen zeven en acht uur ’s avonds, maar de rij buiten van wel van zo’n honderd meter lang heeft tot zeker tien uur aangehouden. Ook raakte het verkeer in de directe omgeving ontregeld. “Maar we hadden het eigenlijk moeten verwachten gezien de man zijn verdiensten”, zegt Mike Kensenhuis van de EBG-gemeente Amsterdam over het overweldigende aantal belangstellenden. Polanen wordt zaterdag begrafen op De Nieuwe Ooster.

Biografie op: 'De Vensterbank'

Dood Polanen ´slag voor heel Amsterdam´

2008-01-24T08:37:00.001+01:00

Gemeenschap verliest boegbeeld

AMSTERDAM - “We zijn er kapot van. Er heerst alleen maar ongeloof”, vertelt Mike Kensenhuis, lid van de EBG-gemeente in Amsterdam en tevens woordvoerder van de familie Polanen. “We zijn diep geschokt”, zegt zanger en prominent gemeentelid André Conrad. Meer woorden zijn er voorlopig niet. Het plotselinge overlijden van dominee Rudy Polanen, afgelopen maandag, is niet alleen voor de Surinaamse gemeenschap maar voor heel Amsterdam een groot verlies. “Een slag voor de stad”, sprak burgemeester Job Cohen tegenover stadstelevisiezender AT5, die haar edities van dinsdag opende met: 'Boegbeeld Surinaamse gemeenschap overleden'.

Polanen, predikant voor Amsterdam-Stad en de provincie Flevoland, overleed op 64-jarige leeftijd aan de gevolgen van een bacteriële infectie na een kleine medische ingreep in het ziekenhuis. Hij wordt in Amsterdam vooral geroemd om zijn constante oproep tot verzoenende houding tussen etnische groepen. Daarnaast had hij veel contact met stadsdeelbestuurders en de politie. “Hij heeft daarbij het belang van religie voor migranten onderstreept”, aldus Cohen. Kensenhuis voegt toe: “Hij was nadrukkelijk Surinamer maar hij sprak steeds van 'onze stad'.”

Na de Decembermoorden werd Polanen in Suriname voorvechter van de mensenrechten. Hij was van 1986 tot 1989 voorzitter van de Organisatie voor Gerechtigheid en Vrede (OGV). Maar hij zal vooral worden herinnerd als een allemansvriend die elke bigi yari, begrafenis of speciale dag even belangrijk vond om hoogstpersoonlijk zijn zegening of vertroostende woorden te komen uitspreken. Kensenhuis: “Hij kende als geen ander de noden en gevoelens onder het volk.” Polanen werd onwel tijdens een uitvaartdienst. “Er mag gerust worden gesteld dat hij in het harnas is gestorven.”

Meer dan 18 jaar was hij predikant van Amsterdam-Stad. Onder hem is de gemeente-Zuidoost enorm gegroeid. De opdracht was om vanuit de EBG-kerk in het centrum de gemeenteleden te bezoeken. Maar Polanen voelde al heel snel aan dat Zuidoost een apart stadsdeel was, met eigen kenmerken en eigen behoeften.

Op vrijdag kunnen belangstellenden van 19.00 - 20.00 uur lokale tijd afscheid nemen van Polanen, die zal worden opgebaard in de Koningskerk in stadsdeel Watergraafsmeer. En op zaterdag is een herdenkingsdienst van 11.00 tot 13.00 uur waarna de teraardebestelling zal plaatsvinden op De Nieuwe Ooster op steenworpafstand.-.

Foto´s: Dominee Rudy Polanen tijdens een feestelijke dankdienst van mijn 80 jaar geworden dierbare `Tante Friede´ Huisden-Overman in Amsterdam-Zuidoost, op 5 augustus 2007 - de dag dat hij zelf 64 werd.

Biografie op: 'De Vensterbank'
Artikel ook verschenen in de Ware Tijd van 23 januari 2008

Actueel in Beeld

2008-01-20T22:21:00.001+01:00

Bloot met die billen!

We moeten allemaal eens met de billen bloot. Desi Bouterse, het kwakkelende Ajax én schrijver dezes kunnen erover meepraten. Maar ook de Boom Chicago in Amsterdam moet toegeven dat je zonder naakt geen volle zalen meer kan trekken. Geïnspireerd door de ‘bil(l)board’-campagne van onderbroeken- en string-in-de-bil-fabrikant Sloggi doet het ‘meest succesvolle comedytheater van Nederland’ op eigen wijze een poging. De winderige scheten lijken van het reclamebord te waaien. Mij krijgen ze – voor alle zekerheid – niet in de zaal. Bovendien heb ik mijn puberale tijd van onderbroekenhumor wel gehad. Nou ja… niet altijd. Maar een vrolijke noot in grijs regenachtig Amsterdam is het zeer zeker.

Holle taal

2008-01-20T22:13:00.000+01:00

waterkant.net

Verveeld leger

Minister Ivan Fernald van Defensie van Suriname wil niets weten van samenwerking in de maritieme zone met buurland Guyana. En Geert Wilders wil dat de regering actie onderneemt tegen de website Marokko.nl wegens beledigen van gesneuvelde Nederlandse militairen in Uruzgan. Twee interessante gevallen van holle taal die ik beknopt wil bespreken.

Te beginnen met twee kleine staatjes in Latijns-Amerika vol bodemrijkdommen met de één minder dan een miljoen inwoners en de ander minder dan een half miljoen, waarvan 80 procent onder de armoedegrens leeft. Desondanks willen ze niet de krachten bundelen op basis van dom, eng nationalisme. En beide met een zichzelf verrijkende politieke elite. Ik kan er alleen maar diep van zuchten.

“Guyana moet eerst uit het Tigrigebied!” stelt Fernald. Ik zou zeggen: als Tigri van jou is; óf post je militairen erin óf sleep Guyana voor een internationaal tribunaal. Zoals Guyana heeft gedaan met ons bij het Zeetribunaal. Het heeft weliswaar zeven jaren geduurd, maar die zijn al voorbij en er is klaarheid: ook al is het eindoordeel je niet welgevallig...

Lees verder in: 'Deining a/d Amstel'

Actueel in Beeld

2008-01-14T02:57:00.001+01:00

Voor Jan en alleman

Ik kan maar niet genoeg krijgen van het Museumplein. Ik fiets er vrijwel elke dag over, op weg naar werk. Ondanks mijn schamel uurloon voel ik me gewoon bevoorrecht, zo doorstekend naar het Heinekenplein in de Pijp en pats: je bent in één keer in het Centrum. Eigenlijk sta ik er versteld van dat stadsdeel Zuid weer tientallen miljoenen gaat uittrekken om het te ‘herinrichten’. Ik begrijp dat de crême de la crême van de Amsterdamse kak het allemaal te gewoontjes vindt en ‘te veel gras’. Ach mensen, Amsterdam wordt nu eenmaal nooit Parijs. Wat dat betreft is Mokum altijd al Bourgondischer geweest. Amsterdam is gewoon lekker van Jan en alleman. Na mijn terugkeer van ruim tien jaar Suriname, in 2006, durf ik te stellen dat de huidige aanpak van het Museumplein mogelijk de beste stedenplankundige beslissing is van de stad in decennia! Neem nou deze zonnige wintermiddag. Toch prachtig: midden in de stad te kunnen picknicken, voetballen, skateboarden, schaatsen of zelfs een balletje trappen tegen een museummuur! Maar ja, misschien ben ik wel gedeformeerd geraakt in Paramaribo waar ze een jaar over een kuttel-rontondetje doen en ook nog de president optrommelen om een lintje door te knippen met een stortvloed aan verbale diarree.

Post uit Saamaka

2008-01-14T02:18:00.001+01:00

Autoweg

door Menno Marrenga

Het is droge tijd en Gaandan is niet langer een stroomversnelling, maar vierhonderd meter kale rots waar elke korjaal overheen gesleept moet worden. We waren met een grote korjaal, slechts vier man en veel vracht. Zwaar werk, dus we kankerden alle vijf, dat het een schande is en zo.
“Menno, kunnen de Hollanders ons niet helpen?”
Want Hollanders moeten helpen, dat weet iedereen. Maar hoe?
“Ze moeten een autoweg van Djuumu naar Kajana maken.”
Een autoweg om Luangu te ontsluiten... twintig kilometer autoweg, tachtig kilometer oerwoud van elke andere weg, dus er kunnen geen wegwerkmachines komen, tweehonderd kilometer van de dichtstbijzijnde garage, bij een huidige vervoersvraag van nog geen tien man per dag. Dat is zo’n heerlijk megalomaan plan waar vooruitstrevende Surinamers warm voor lopen, en sommige hulporganisaties vast ook wel...

Lees verder in: 'Post uit Saamaka'

Estafettedroom

2008-01-14T01:35:00.000+01:00

Tom Scheck

Go Obama go!

door Iwan Brave

O wat ben ik beretrots op die Barack Obama. Niet zozeer omdat hij zwart is maar omdat hij zo’n ongelooflijk geloof in zichzelf heeft. Als het om wedijver gaat tussen zwart en wit of wat ook voor die twee kampen staat, dan ben ik niet op voorshands voor het zwarte kamp. Zo ben ik geen fan van Brazilië als die tegen Oranje speelt. Wel ben ik altijd voor wat zogenaamd doorgaat voor de ‘underdog’. Dat spreekt trouwens velen tot de verbeelding. In dit geval is het natuurlijk wel een succesverhaal als een zwarte presidentskandidaat – gezien de recente Amerikaanse geschiedenis van rassenscheiding – zijn blanke opponenten achter zich laat of behoorlijk het vuur na aan de schenen legt. Het is nog maar pas 45 jaar geleden dat Martin Luther King werd geëlimineerd omdat hij als zwarte Amerikaan hardop een droom erop na durfde te houden: ‘I have a dream!’...

Lees verder in: 'Deining a/d Amstel

Actueel in Beeld

2008-01-06T19:53:00.000+01:00

Zonder woorden

Ongevraagd Vuurwerk

2008-01-06T19:52:00.000+01:00

Zwarte
onderdrukking

Hopelijk bent u het nieuwe jaar voorspoedig begonnen en was vuurwerk geen voortijdige spelbreker. Eigenlijk zijn wij mensen gek om ons op de allerlaatste dag van het jaar bloot te stellen aan verhoogd risico: vuurwerk afsteken. Het is ook geheel in strijd met het Surinaamse principe van mofo yari – jaarseinde – dat je geen onnodige risico’s meer neemt maar juist extra behoedzaam bent. Immers, er zullen zeker nog een aantal slachtoffers vallen; zaak is dat je zorgt dat je niet erbij hoort. Maar ja, dat is allemaal vrijwillig vuurwerk. Dat kan je niet zeggen van de aanhoudende oorlogshaarden en onlusten in de wereld. Op 1 januari, nieuwjaarsdag, keek ik naar BBC- World News. De balans: tientallen doden bij onlusten in Pakistan; 200 doden - inmiddels meer dan 1.000 - bij verkiezingsrellen in Kenia; doden bij botsingen in de Gazastrook, ga zo maar door. Ik word er niet extra somberder van maar ik sta mijzelf niet toe er ongevoelig voor te worden, omdat het zogenaamd “dagelijkse kost” is. Elke keer – al is het maar voor een seconde – laat ik het tot me doordringen dat het om gewone mensen gaat, zoals en u ik, die hun familie dierbaar vinden...

Lees verder in: 'Deining a/d Amstel'

Actueel in Beeld

2007-12-30T15:34:00.000+01:00

Bruegelsiaanse wintertaferelen

klik op foto's voor vergroting

MUSEUMPLEIN - We kunnen er maar niet genoeg van krijgen. Weer zo’n prachtige en zonnige winterse dag in de kerstvakantie! Schaatsen op het Amsterdamse Museumplein. Onder bezielend oog van de 17-eeuwse schildermeester Karel du Jardin vanuit het Rijksmuseum, maar in de geest van Bruegelsiaanse wintertaferelen van een eeuw eerder. Ik denk dat Pieter Bruegel dik tevreden zou zijn met dit pittoresk digitaal plaatje. Op verschillende locaties in het groot centrum van Amsterdam is een minikunstijsbaan. Gratis toegankelijk maar te ‘betreden op eigen risico’. Steevast vergezeld van een poffertjeskraam. Niets is heerlijker dan te schaatsen in de open lucht met een milde winterse temperatuur en daarna energie bijladen met overheerlijke poffertjes, bedekt met poedersuiker en gesmolten roomboter! En wat een pret hadden deze twee vriendinnetjes die vaker op het ijs lagen dan erop stonden. Maar gelukkig gingen zij qua kleding goed beslagen ten ijs. Mooi afsluitingsplaatje van verbroedering en verzustering voor het jaar 2007. Zij zijn míjn Amsterdammers van het jaar. Laten zij een voorbeeld voor u zijn. Een voorspoedig en vreedzaam 2008!

Zie meer: 'Actueel in Beeld'

Míjn Nederlander van het jaar 2007 !

2007-12-29T22:55:00.001+01:00

nosheadlines.nl

Wauw, op de valreep heb ik míjn Nederlander van het jaar 2007! Geert Wilders. Wát?! hoor ik u al denken. Is-ie helemaal van God los? Maar mijn derde kerstdag is zo vrolijk begonnen dankzij deze Wilders. Je moet je voorstellen; je hebt twee kerstdagen gehad, plus die autoloze maandag daarvoor. Donderdag sta je op met het idee dat het jaar niets spannends meer oplevert. En dan bij het ontbijtjournaal word je met het nieuws om de oren geslagen dat Wilders “boos is op onze koningin” en dat hij vindt dat zij “als een haas uit het kabinet moet worden gestuurd”. Nog geheel in een bepaalde stemming vroeg ik me oprecht af: als wat voor soort haas? Paashazen hadden we al en kerstkonijnen ook. Maar een kersthaas was toch wel érg leuk. Ik zag het ook helemaal voor me, in een soort karikatuur, hoe Wilders als een gefrustreerde kok – die almaar op het kookpunt van woede verkeert – zijn messen slijpt en dat Beatrix – uiteraard als angsthaas uitgebeeld – als een hazenwind uit de keuken wegspurt...

Lees verder in: 'Deining a/d Amstel'

Here's Boerleider !

2007-12-29T22:19:00.001+01:00

Happy New Year!

door Robert Boerleider

Vooruitzicht voor het nieuwe jaar: Marco van Basten heeft op advies van zijn vrouw alsnog voor aanvang van het EK-voetbal van 2008, dat zal plaatsvinden in Zwitserland en Oostenrijk, zijn bondscoachschap stopgezet. Hij volgt nu een cursus ‘Het opstellen van bloemen op kleur’ bij de Floriade ter voorbereiding van de Nederlandse wereldtuinbouwtentoonstelling. De eerstvolgende editie is in 2012. Zijn leraren bloemschikking zijn dolenthousiast over zijn grote variëteit en zijn diversiteit van de opstelling van de bloemen. Dus van Marco zullen wij voorlopig niks meer horen. Zijn billenmaatje John zit in een dip, want hij is nog altijd kapitein zonder schip. Zit in een heuse comming-out crisis. Hij voelt zich het prettigst als hij vlak achter de leider mag fungeren...

Voor totaal vooruitzicht: Here's Boerleider!

Post uit Saamaka

2007-12-29T21:50:00.001+01:00

Microkrediet

door Menno Marrenga

Zoals een visser zijn netten langsloopt, zoals de boer zijn koeien melkt, zo doet de geprofessionaliseerde hulpjunk Naftali zijn ronde langs de hulporganisaties of ze al rijp zijn voor het volgende project en nu zijn wij weer aan de beurt. Wel; hulpjunken te woord staan hoort bij ons vak.

“Menno, ik wil een timmerwerkplaats opzetten.”
Een timmerwerkplaats, natuurlijk. Want onder een manjaboom zoek je manja’s, onder een kokospalm kokosnoten. Voor de vrouwenbevrijdingsbeweging leidt meneer Naftali een gesubsidieerde kostgrond, bij de katholieke missie een knip- en naaicursus, en bij ons probeert hij een timmerwerkplaats want Naftali kent zijn hulporganisaties.
“Goed nieuws dat je eindelijk productief wilt worden, Naftali. Wat houdt nog tegen?”...

Lees verder in: Post uit Saamaka

Actueel in Beeld

2007-12-23T15:15:00.000+01:00

'It goat oan!'

VONDELPARK - Geloof het of niet. Deze zondag is het verschrikkelijk lekker weer. Net iets boven het vriespunt. Een blakende zon aan een goeddeels strakblauwe hemel en een aangenaam prikkelende kou die een weldaad is voor het lichaam. Je hebt geen hoofddeksel nodig of handschoenen. Je laat het tintelen vrijuit op je huid inwerken; zeg maar een soort koudesauna. De afgelopen dagen – vooral ’s avonds – was het een lijdensweg met de snijdende kou. Wie in de tropen woont en zich daarbij niets kan voorstellen, moet maar met een scheermes in z’n oorschelp snijden, in dat harde gedeelte vlakbij je slaap; dan kom je aardig in de buurt van het venijnige gevoel.

Maar deze fase van vrieskou is nodig om ons ijspret te bezorgen. Ik ben geen ijsmeester maar wat ik zo zag, is het ijs in het Vondelpark ruim een dikke vijf centimeter. Je natuurlijk intuïtie zegt gewoon: hier kan je niet doorheen zakken. Vele Amsterdammers hebben kennelijk niet door dat het nu heerlijk vertoeven is in het Vondelpark. Het lijkt wel een kuuroord. Het maakt niet uit in welk jaargetijde we ons bevinden; dit park verveelt nooit! Deze zondagmiddag is het vooral een plek voor ouders en hun jonge kroost dat de wondere dingen van de wereld ontdekt. Ik ging even een paar fotootjes schieten, maar het werden weer bijna 300! In deze digitale tijdperk hoef je niets te laten schieten; het ene mooie plaatje na het andere dient zich aan. Ik moest mij dan ook echt uit het park wegrukken, wilde ik niet met het dubbele aantal thuiskomen. En dan is het moeilijk kiezen: welke wordt de dragende foto voor Actueel in Beeld. Dan toch deze twee koters; die als ervaren ijsmeester aan het bepalen zijn of het ijs goed is voor een elfstedentocht. Dat vast niet, maar voor het moment geldt zeker: ‘It goat oan!’

Zie ook: 'Natuur-ijspret in hartje Amsterdam'

Post uit Saamaka

2007-12-16T16:25:00.001+01:00

Werkstroom en
Feeststroom

door Menno Marrenga

We hebben een elektriciteitsgenerator naar Gujaba gebracht. Voor de groep timmermannen daar was het een feestdag, maar voor ons een treurdag: de bekroning van een mislukking. Want er is al een elektriciteitsnet van de overheid op Gujaba, en het zou niet nodig moeten zijn dat we daar een tweede naast moeten plaatsen. Elektriciteitsvoorziening in het binnenland begon in de tijd van koningin Juliana en premier Pengel, veertig jaar geleden. In die tijd dacht men dat Bosnegers goed zijn in zingen, dansen, vrolijk zijn en weinig anders. Als zij al arbeidsgeschikt zijn, dan alleen onder welwillende leiding van hoger begaafden. Wie werken wilde kon naar Afobaka of Paranam komen, het binnenland werd opzij gezet als verzorgingsgebied...

Lees verder: Post uit Saamaka

Here's Boerleider !

2007-12-16T16:17:00.001+01:00

De CO2-maffia

door Robert Boerleider

Het idyllische eiland Bali is door het snode CO2-maffiagenootschap uitgekozen om de verdere plannen uit te werken van het Kyotoverdrag dat werd opgesteld in 1997. Geen middel werd ongemoeid gelaten, om de wereldbevolking te doen geloven dat het binnen enkele decennia daadwerkelijk is afgelopen met moeder Aarde. Als we niet snel al onze kennis en daadkracht in stelling brengen voor het groen. Nu in 2007 op de kop af 10 jaar later. Heeft u de wereld zienderogen zien veranderen? In de middeleeuwen was men al van mening dat de wereld verging van een paar stevige bliksemsalvo’s. Orkanen, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en andere leden van de natuurrampenfamilie hebben in de loop der jaren deze mythe stevig stand doen houden...

Lees: energienota huize Gore bedraagt ruim 150.000 dollar

Actueel in Beeld

2007-12-13T22:23:00.000+01:00

'Ho, ho, ho.... tring tring!'

OUD-ZUID - Als je op zoek bent naar een Actueel in Beeld zo rond de kerst, dan denk je al gauw aan een indrukwekkend lichtspektakel, zoals die reuzenkerstboom op de Dam, maar die leggen we nog wel een keer vast. Maar nee, voor mij is het deze kerstman op de fiets, aan de gevel van fietsenreparateur en –stalling ‘Emma Fietsen’ in de Emmastraat in Oud-Zuid. Tja, hoe kan het ook anders: Amsterdam knotsgekke fietsstad, schreef ik al eerder. Dan is het logisch dat Santa Claus niet per arrenslee komt maar op de fiets - ‘ho, ho, ho... tring tring!’ Bovendien is vrijwel nooit sprake van een witte kerst in Nederland, meestal een natte. Kennelijk is de kerstman goed op de hoogte van dat Amsterdammers fervente fietsendieven zijn dan wel helers. Daarom heeft hij dan ook – geheel volgens de hoofdstedelijke traditie – zijn voorwiel met een dikke ketting aan het hekwerk vastgemaakt. Anders komt er niets terecht van cadeautjes bezorgen. Bescheiden lichtspektakel of niet, al die op hol geslagen bekeurende agenten zullen in elk geval niets aan deze kerstman verdienen. Of het moet de milieupolitie zijn die hem aanhoudt wegens een overdaad aan voor- en achterlichten.

* * *

Nog maar twaalf dagen te gaan dan is het zover: de Moeder aller Lichtfeesten, zowel internationaal als commercieel. Het is nu op menige hoek een kerstboompje uitkiezen of er in de rij voor staan. Kerstsfeer maakt zelfs in de file staan aangenaam. Als ik na vijven naar huis fiets dan is het al pikkedonker en het is gewoon genieten bij de stoplichten van het kerstverlichtingspektakel in de Van Baerlestraat. Dan lijken alle lichten daarvan onderdeel te zijn.

Zie meer: 'Actueel in Beeld'

25 jaar Herdenking Decembermoorden

2007-12-09T17:58:00.001+01:00

Domme trots
of diepe schaamte?

AMSTERDAM - Ik moet tot mijn schaamte bekennen dat het gisteren de eerste keer was dat ik een herdenking heb bijgewoond van de Decembermoorden. Nu ik ruim tien jaar in Suriname heb mogen ervaren hoe met name die bloedige nacht van 8 op 9 december 1982 het land politiek uiteenscheurt en daarmee sociaal-economisch afremt, kon ik er natuurlijk niet meer om heen. Bovendien is het dit jaar precies 25 jaar geleden. Komt bij dat het Decemberproces eindelijk van start is gegaan afgelopen week. En uiteraard verplicht mijn professie mij de herdenking bij te wonen. Maar ik heb er nu ook echt wat te zoeken. Inmiddels heb ik kennis gemaakt met menige nabestaande; ben bij hun thuis geweest in Paramaribo, heb hun verdriet en verschrikking journalistiek menigmaal opgetekend en ze hebben me ook geïnspireerd een steentje bij te dragen aan recht, waarheid en gerechtigheid...

Lees verder in: 'Nieuws & Info'

Actueel in Beeld

2007-12-08T22:45:00.000+01:00

De muur van de slachter

BUITENVELDERT - Vandaag is het precies 25 jaar geleden dat vijftien vooraanstaande mannelijke Surinamers – zogenoemde “tegenstanders” van het Bouterse-regime – in Fort Zeelandia in Paramaribo standrechtelijk werden geëxecuteerd, door met macht, alcohol en mogelijk ook drugs benevelde militairen, en niet zonder dat zij vooraf waren gemarteld en mensonterend vernederd.

Eigenlijk ben ik te laat voor de jaarlijkse korte fakkeloptocht – ter hunner nagedachtenis voor de 26ste keer – naar het Surinaams consulaat aan de De Cuserstraat in Buitenveldert. Op de uitnodiging stond “verzamelen” om 16.15 uur. Vanuitgaand dat Surinamers nooit op tijd zijn of beginnen, had ik zo getimed dat ik iets later kon arriveren zodat ik de stoet lopend en oplichtend kon vastleggen. Tot mijn verbazing en schrik is de op de verzamelhoek met de Amstelveenseweg geen kip te bekennen. Ik zie wel een cameraploeg alweer ingepakt de andere richting oplopen. Rondom een iel boompje, voor nummer 11, liggen bloemen en vlammende restanten van de fakkeloptocht.

‘We zijn iets eerder begonnen”, vertelt Romeo Hoost, nabestaande en organisator, me even later. Ik voel me zo dom als een falend, beginnend journalistje; het moment suprème is alweer voorbij! Ik had wel deze kruizen tegen de muur zien staan en ze in elk geval uit armoede vastgelegd. Gelukkig maar. Het heeft, nu zo achteraf, iets morbides. Is dat niet wat ze met je doen in dictatoriale regimes als je standrechtelijk executeren; tegen de muur toch?! De verdwenen stukjes uit de geëmailleerde tegels lijken wel kogelinslagen. Nabestaanden en sympathisanten stonden, opgepakt in de kleine keukenruimte, zich te warmen aan koffie en thee. En zoals bij regenachtig weer betaamt, hadden ze – zo lijkt het – niet hun paraplu’s maar hun kruizen, die ze al 25 jaar met zich meetorsen, buiten laten staan. Ondanks de broeierige tropen en omstandigheden moeten de vijftien slachtoffers deze zelfde morbide kilheid, die deze uitsnede van de zijmuur van het consulaat uitstraalt, hebben ervaren toen zij zich door iedereen en God verlaten voelden en overgelaten aan de klauwen van de “vijanden van het volk”. Een ware slachtersmuur.

Overpeinzing in Beeld

2007-12-04T21:06:00.000+01:00

zonnige schaduwen

Ik ben creatief. Dat is één ding wat zeker is. Maar kennelijk geef ik nog niet voldoende toe aan het principe ‘20% inspiratie, 80% transpiratie’. Dankzij mijn materiële ik blijf ik nog redelijk in maatschappelijke balans. Maar vaak randje kantje, bijna overboordje. Hoe vaak vangt Gij mij nog op? Ook zeven maal zeventig maal zeventig?

Here's Boerleider !

2007-12-03T12:27:00.001+01:00

viewimages.com

Het optische bedrog

door Robert Boerleider

Hoera, hoopvolle felicitaties over en weer, euforische stemming. Vredesconferentie topoverleg numero: 371298 komt er aan. Maar deze keer gaat het anders. Bush, de onnozelheid zelf, de staatsman die begripvol overkomt door blijk te geven dat hij de materie begrijpt, maar er uiteindelijk niks van snapt. Heeft ’s ochtends in een helder cognitief manco moment zijn minister van BZ “Condoleezza dies” – because she’s as cold as ice – aan de telefoon. Hij opperde het plan de “Annapolisfloptop” te organiseren. Wat bij staatsmannen van veelal groter statuur en eruditie faliekant is mislukt, dacht Bush in slechts één dag beklonken te hebben...

Ga voor topconclusie naar: Here's Boerleider !

Post uit Saamaka

2007-12-03T12:10:00.002+01:00

Houtbestelling

door Menno Marrenga

Ik had een plank nodig, dus ik zocht houthakker Apalu op. Ik trof hem in zijn hut, rustend in zijn hangmat. Apalu riep een van zijn kinderen om een bankje voor me te halen en hij gaf me een kalebas met een bodempje rum, nadat eerst de aarde en daarna hijzelf ervan geproefd had. Een half uur wisselden we dorpsroddels uit, en toen was het tijd om ter zake te komen. Ik vertelde dat ik een plank nodig had: een duim dik, twintig centimeter breed en vijf meter lang.

“Ken je Komelia?”
“Nee.”
“Zij is de moeder van Djulisi.”
Ik vraag me af wat Komelia te maken kan hebben met mijn plank...

Verder doorzagen in: Post uit Saamaka

Actueel in Beeld

2007-12-02T17:42:00.000+01:00

...avondje van Santa Claus...

ALS HET WINTER wordt, vergeten we weleens hoe mooi het ook tijdens dit koude jaargetijde kan zijn. Waar de zomer zich regelmatig laat verstoren door een sombere, regenachtige dag, heeft de winter – oké het is nog einde herfst – regelmatig een zonnige dag als verrassing in petto. Zoals afgelopen zaterdag. De sfeer op het Leidseplein is bemoedigend: we hoeven niet tot de zomer te wachten voor een aangenaam vertoeven in Mokum! Zolang er maar geen snedig koude wind is en en het droog blijft, dan bruist het van de activiteiten: straatartiesten zoals muzikanten en portrettenmakers. Daarnaast is er natuurlijk ook de schaatsbaan.

Dit lijkt mij wel een illustrerend Actueel in Beeld. Het avondje van Sinterklaas moet nog komen, maar de Kerstman lijkt de oer-Hollandse goedheilig man, die in Spanje woont, geheel van het decembertoneel te hebben verdreven. Het maakt niet uit wat voor overkill aan Sinterklaasprogramma’s de televisiezenders uit armoede uitzenden, Santa Claus is overriding Sinterklaas. Nederlandse cultuurbewakers treuren elk jaar weer hierover. Maar tegelijkertijd is nog nooit voorafgaand aan pakjesavond zoveel aan cadeaus gekocht. “Een record”, meldde RTL-Nieuws.

Bovendien snap ik dat getreur niet om “de verdwijning” van Sinterklaas. Juist dankzij de Kerstman is deze Nederlandse traditie wereldwijd doorgebroken! ‘Santa Claus’ is gewoon de Amerikaanse verbastering van ‘Sinter Klaas’. En ach, die zuinige Nederlandse immigranten hebben destijds vast gedacht: twee cadeaufeestjes in één maand is te veel van het goede; we koppelen het aan de geboorte van het kindeke Jezus. Het zal de oliebollenverkoper een worst wezen, als de boel maar gesmeerd gaat. Zelfs moslima’s – met hoofddoek – smullen even loyaal mee! Mogelijk dat we in de toekomst zingen: ‘Zie de maan schijnt door de bomen..., avondje van Santa Claus...’ Immers, cultuur is niet statisch.

Actueel in Beeld

2007-11-25T11:08:00.000+01:00

Surinaamse * Herfst

25 NOVEMBER - Vandaag viert Suriname haar 32ste Srefidensi – onafhankelijkheidsdag. Helaas ben ik niet persoonlijk in Paramaribo aanwezig om deze dag – die zich qua sfeer makkelijk laat meten met de uitbundigheid van Koninginnedag – om een plaatje vast te leggen.

Ik had ook naar de RAI kunnen gaan waar Brasa Dey Fair wordt gehouden. Maar ik begrijp van een standhouder dat het “slecht bezocht” is. “Het is vis noch vlees”, aldus de insider. “Ze hebben Brasadey gestoken onder een Afrikaans festival. En als Surinamers het zullen bezoeken, dan zullen ze teleurgesteld zijn, want er is nauwelijks Surinaams eten te krijg.”

Ik heb voor deze Actueel in Beeld gekozen omdat ik nu (na tien jaar Suriname) pas het positieve achter herfst doorgrond. Meestal wordt deze jaargetijde afgedaan als einde zomer, ‘depressie’, grauwe tijd want de bladeren vallen af. Maar nu pas – door mijn eigen persoonlijk herstel – heb ik door dat herfst, met zijn rood- en bruingouden bladerenpracht, eigenlijk goed nieuws betekent. Het nieuwe kan zich namelijk alleen manifesteren als het oude plaatsmaakt! Toen ik laatst door een straat in Amsterdam-Oost reed en bij een Surinaamse toko deze vlag zag wapperen, met als achtergrond de herfstige kruin van de boom, was mijn gedachte: wil voor Suriname de lente aanbreken dan zal er eerst een Surinaamse herfst moeten plaatsvinden! In dit opzicht is het aanstaande Decemberproces van 30 november hoopgevend. In 2 Korintiërs staat ook: “…het oude is voorbijgegaan, zie, het nieuwe is gekomen.”

Zie meer: 'Actueel in beeld'

Reactie op dit stuk:
> Blogger,
>
> Had je niet laten lijden door een standhouder, maar was maar gekomen op de BRASA FAIR dan
> zou je zien:
>
> Dat er een bezoeker meer was
> Dat het geen BRASA dey FAIR heet maar BRASA FAIR
> Hoe deSurinaamse bezoekers geteached werden in ENJOY diversisity (en dus een Caribische
> Zuid Amerikaanse beurs niet alleen Suriname en Surinaams eten is)
> Dat het een Festifair was (dus VLEES en VIS)
>
> Even wenne geblazen, maar dat zijn wij als innovatoren in Nederland wel gewend in de
> afgelopen 30 jaar.
>
> Groetjes,

> Roy Ristie
> RRC/BRASA FAIR productions

Post uit Saamaka

2007-11-25T10:54:00.000+01:00

Jonge Starters

door Menno Marrenga

Soms komen jongens van rond de vijftien in mijn werkplaats en blijven dan urenlang hangen. Ze zeggen dat ze komen leren: monteurswerk, Engels, gitaar spelen. Maar allemaal heel concreet. Reggae-basgitaar. Wel, dat kan iedereen al. Het Engels van de dvd’s: Freeze you fucking niggah or Ah’ll plug yah. Hen verwijs ik door naar de Peace Corps meisjes want zij dragen de Amerikaanse cultuur uit. En de interesse in monteren betreft het slopen van een cassetterecorder of het maken van een vogelkooi. Het aandraaimoment van kopbouten interesseert hen geen moer...

Lees verder in: Post uit Saamaka

Het Werkplezier van Humberto Tan

2007-11-23T17:15:00.001+01:00

'Ook prestige en
een goed salaris wennen'

Humberto Tan (42) – medegrondlegger van stichting Suriprofs – heeft het geschopt van jeugdpresentator tot anchorman op de Nederlandse televisie. Daarnaast heeft hij als zakenman al vijf jaar zijn eigen succesvolle kledinglijn ‘Humberto’. Bij alles wat hij doet is plezier altijd de basis. “Alles went namelijk: ook prestige en een goed salaris.” Toen onlangs het doek viel voor Tien, had de Telegraaf hem alvast rood doorgekruist. Zelf zat hij geen moment in spanning. “Je moet door niemand en geen enkel instituut je dromen laten afpakken...”

Lees verder: ‘Ik ben bevoorrecht’

Here's Boerleider!

2007-11-19T07:47:00.000+01:00

woldhek.nl

De rampkoers

van Henk Kamp

door Robert Boerleider

Het definitieve gevecht om de kiezersstemmen op rechts is begonnen.

Leeghoofdige populistische polariserende verkiezingsretoriek.
Pak maar wéér de Nederlanders aan die het minst worden vertegenwoordigd. “Sorry”, wat zég ik? De buitenlanders bedoelde ik eigenlijk. Amper zestig jaar geleden was een andere allochtone bevolkingsgroep de zondebok. Of krijgen we dankzij Rita, Wilders, en Henk Kamp. Het jaar “ in Memoriam 1940/45”. In 2010/2015 Wellicht op herhaling? Wie van de drie pakt de winst op rechts...

Marcheer verder met: 'Stop de immigrantenstroom'

Post uit Saamaka

2007-08-13T11:53:00.001+02:00

Het Gakkelsyndroom

door Menno Marrenga

DE DORPSKINDEREN vertelden dat de Peace Corps Volunteers terug waren gegaan naar Amerika. Twee jaar lang hadden we in hetzelfde dorp gewoond en niet éénmaal hadden we met elkaar gepraat. De enige blanken leven twee jaar lang samen in een Saamakadorpje van slechts vijf of zes families groot, en wisselen geen woord – misschien iets voor het Guiness Book of Records? Ach, misschien begrijp ik het ook wel. Die kinderen melden zich voor Peace Corps, ze worden uitgezonden naar een stam echte bosnegers, peace en democracy uitdragen – en dan blijkt de nieuwe buurman een Hollander. Wat een afknapper. Wie kan zich een vervelender mensensoort voorstellen? Zelfs een buurman uit Slowakije of Brunei heeft nog iets romantisch, maar een “Hollander”...

Lees verder in 'Post uit Saamaka'

Amsterdam Gay Pride 2007

2007-08-04T17:37:00.001+02:00

Vrolijk van de andere kant

AMSTERDAM is dit weekend uitbundig vrolijk van de andere kant. En trots op haar tolerantie. De stad is momenteel vergeven van gays en lesbo’s uit alle uithoeken van de wereld. Tijdens de Gay Pride 2007 wordt de stad niet alleen op een roze wolk meegevoerd en hebben we allemaal even een roze bril op, maar is het uitgaanscentrum ook gehuld in een roze walm van streetparty’s. Vrijdag in de vooravond begon de warming-up. Alles zat mee, de gouden zon en de subtropische zwoelte. In de Reguliersdwarsstraat, the gayeist street in town, werd mellow house van de bovenste plank gedraaid. Er staan ook podia op het Rembrandtplein, de Amstel, de Westermarkt en de Oudezijds Voorburgwal – dus op de Wallen. Uiteraard profiteert de gehele horeca van alle zijstraatjes en steegjes mee. Hoewel de Gay Pride tot en met zondag doorgaat, werd zaterdag toch wel gezien als het hoogtepunt, toen van 14.00 tot 18.00 uur de Canal Parade werd gehouden door de Prinsengracht, Amstel en Oude Schans, waarbij tientallen boten voorbij voeren met daarop taferelen die zich kunnen meten met het Carnaval in Rio de Janeiro. Het laat zich raden dat AmsterdamS VensteR, na te zijn uitgefeest, met een foto special komt!

Acuteel in Beeld

2007-08-03T22:29:00.000+02:00

Tuktuk, bring me home...!

HET IS ALSOF de duivel ermee speelt. Voor Actueel in Beeld van woensdag stuitte ik op de nieuwe city sightseeing-dubbeldekkerbus. Daarbij somde ik op wat je allemaal niet tegenwoordig hebt aan ludieke transportmiddelen waarmee flink wordt meegeprofiteerd in de Amsterdamse toerisme-industrie. Bij het opsommen sloeg ik maar de tuktuks (toektoeks) over, omdat ik niet zeker wist of die rondreden in Amsterdam. Wel in Rotterdam, had ik al gelezen. En prompt wat gebeurt mij vandaag: er wordt voor mijn neus op het Rokin een tuktuk-taxi aangehouden! Ik was veel te druk bezig met snel foto’s schieten. Toen de bestuurster eenmaal weg was, bedacht ik me dat ik had moeten vragen sinds wanneer die dingen door Amsterdam tuktukken. Maar bij de Nieuw Markt kwam ik er weer ééntje tegen. Achter het stuur een Srananman (Surinamer), die mij ook nog kende van deze weblog! “Sinds vandaag”, antwoordde de beste man tot mijn verrassing over het rondrijden van tuktuks in Amsterdam! Dus ook nog eens een kersvers primeurtje op AmsterdamS VensteR. Bij de dubbeldekkerbus was het Parool voor. Nu is AmsterdamS VensteR de krant van de hoofdstad voor! O ja; een ritje kost 3,50 euro en “binnen de zone” 1,50 euro. Meer kon ik niet vragen, want toen werd de tuktuk ongeduldig weggetoeterd. Een keer raden door wie... een taxichauffeur! Waarschijnlijk met broodnijd én –vrees. Gewoon lekker meer Tuc Tuc eten!

Here's is Boerleider!

2007-08-03T18:28:00.001+02:00

butlerwebs.com

Een heuglijk feit

door Robert Boerleider

President Bush, het product van een nog altijd falend progressief Amerikaans abortusbeleid (anders was de wereld zeker van hem bevrijd… Maar hé-laas tot onze spijt!). Bush, de vrede’s engel des doods, wilde het heugelijke feit dat er in de maand juli slechts 73 Amerikaanse militairen het leven lieten graag wereldkundig maken. Wat een geruststellend nieuws, het klinkt als muziek in de oren. Het Amerikaanse ministerie van Defensie, het Pentagon, laat ons via het presidentiële paleis “The White house” weten. Dat de Amerikaanse propagandamachine weer op volle oorlogssterkte draait...

Lees verder in: 'Here's Boerleider!

Actueel in Beeld

2007-08-01T17:11:00.001+02:00

Hoog en (hopelijk) droog

In Amsterdam zijn ze eindelijk wakker. In navolging tot andere Europese steden kunnen toeristen en dagjesmensen nu ook in zeg maar een openlucht-dubbeldekkerbus hoog en (hopelijk) droog aapjes en gebouwtjes bekijken. Het aantal malle attracties in de hoofdstedelijke toerisme-industrie is in de afgelopen tien jaar flink divers geworden. Wat dat betreft hebben de rondvaartboten – die ooit het sightseeingmonopolie in handen hadden – heel wat concurrentie te duchten.
Lange tijd hoefde zij slechts waterfietsen naast zich te dulden.
Nu kan je je ook door de stad laten toeren met paard en koets en in fietstaxi’s. Het heeft het pretparkgehalte van de hoofdstad danig verhoogd. It’s all about the money. In de zomer is het dus oppassen geblazen voor fietsende of steppende toeristen die vaak knetter high zijn, paarden, dubbeldeksbussen, (fiets)taxi’s en de lokale fietsers.
Zie dan maar veilig de Dam over te steken. Velen richten namelijk niet hun blik op het verkeer maar op allerlei gebouwen en rariteiten. Gelukkig zijn er nog altijd de duizendtonner-trams die bonkend en jengelend de boel wakker schudden: don’t die in Amsterdam!
Lees: 'Dubbeldekkerbussen Amsterdam van de weg gehaald'

Straatpraat

2007-08-01T15:25:00.000+02:00

Michel: "Ik blijf niet in Amsterdam hangen"

KONINGSPLEIN - Het wordt een dag om in te lijsten, was door de weerman beloofd. In Amsterdam is het mooi zonnig en zwoel. Nabij het Koningsplein dwarrelen zoete noten van een saxofoon. In de koffer van de saxofonist zie ik geen enkele munt. Uiteindelijk verzoet, gooi ik toch 2 euro in de bak. “Thank you, you saved me”, zegt de saxofonist met een onmiskenbaar Frans accent. Hij heet Michel en vertelt dat waar hij ook komt, de mensen hun stad altijd “de beste” vinden. “Weet je welke stad de mooiste en beste is?” vraagt hij mij quizerig. Ik noem natuurlijk Parijs, Londen en Rome als voor de hand liggende toppers. “Nee”, schudt Michel steeds...

Ga voor het antwoord naar: 'Straatpraat'

Actueel in Beeld

2007-07-29T21:54:00.000+02:00

'Help, ik stijg omhoog !'

BIJLMERMEER - "Help, ik stijg omhoog!" lijkt dit kleine meisje op het terrein van het Kwakoe Zomerfestival uit te willen roepen, toen het ineens stevig begon te waaien. Ze moest van moeders - neem ik aan - even op de partij heliumballonnen letten. En die willen natuurlijk maar één kant op: de lucht in. Toen moeders terugkwam, deed het kleine meiske ineens stoer alsof ze alles onder controle had.

Dit was het één voor laatste weekend van Kwakoe. Naarmate de vakantie vordert, lijkt het er steeds gezelliger te worden. Het blijft apart een 'festival' waar mensen voornamelijk in de rondte lopen, op jacht naar eten en nog meer overbodige onhebbedingetjes. Maandag publiceert Amsterdams Venster ruim 170 foto's onder het thema 'Kwakoe Faces 2007'. Amsterdams Venster was er ook al twee weekenden geleden. Dit keer ben ik weer op pad gegaan met wat ik noem mijn 'candid camera', met de lens op buikhoogte. Het levert prachtige portretten op. Zelfs de mislukte foto's krijgen iets spannends.
Zie: 'Kwakoe Faces 2007'

Post uit Saamaka

2007-07-29T21:49:00.001+02:00

Rotzooi

door Menno Marrenga

Vier meisjes tussen de negen en veertien jaar oud peddelden na school de rivier over en kwamen voor mij koken. Ach, het is ook eigenlijk best wel gezellig en ik raak weer eens helemaal op de hoogte van wat er allemaal omgaat in het dorp want meisjes roddelen toch net iets anders dan jongetjes of volwassenen.

Niet dat ze daar voor komen: ze komen op mijn sojabrokken af; alle kinderen hier hebben een onverzadigbare honger naar proteïnen. En de enige reden waarom zij een half uur bij mij blijven is dat het zo lang duurt om sojabrokken te bakken. De meisjes hadden ze liever direct rauw meegenomen om thuis te bakken, maar dat mag niet van mij. Gasten worden gespijzigd, maar voedsel uitdelen doe ik niet – het is geen verkiezingstijd en ik ben geen politicus...

Lees verder in: 'Post in Saamaka

Geen rasmussen maar dooie mussen

2007-07-27T11:53:00.000+02:00

campervrij.eu

Nogmaals
'Tour de Force'

Wij van Amsterdams Venster zijn trots op onze eigen Robert Boerleider, die direct na het startschot van de eerste etappe kwam met de bijdrage 'Tour de Force'. Boerleider had die column al klaar liggen. Overigens was het zo'n raak stuk dat ook de landelijke bladen Metro en Spits het prominent opnamen. Zijn kop 'Tour de Force' was een precisieslag op de spijkerkop. Zelfs Franse media hebben de Tour voor 'dood' verklaard. Lees daarom nogmaals: 'Tour de Force' en overtuig je ervan hoe Amsterdams Venster hiermee een ruime voorsprong nam op de actualiteit. Je gaat je haast afvragen of er doping in het spel was...

Post uit Saamaka

2007-07-22T13:01:00.000+02:00

Puu Adjo

door Menno Marrenga

Er was ‘puu adjo’ in het dorp: de afsluiting van het rouwproces, verjaging van de geest, ceremoniële afbraak van het lijkenhuisje. Ik heb het nu tientallen malen gezien, en ontdek de vaste bestandsdelen: drumritmes en liederen, het vuur, het kappen van bananen, de mand met rijst. Wel zijn er regionale verschillen en vernieuwingen. Benedenstrooms zijn de ‘maskanu’ volwassen mannen - hier jongetjes. De maskanu benedenstrooms gaan gehuld in vodden, bladeren of vrouwenkleren – hier dragen ze plastic Haloweenmaskers: een antropoloog beschreef dat in de jaren zestig als een recente mode. Die mode geldt dus nog steeds, maar blijft lokaal.

Sommige vernieuwingen zijn blijvend: ik herinner me nog dat in 1981 westerse kleding verboden was, nu draagt iedereen een broek. Andere vernieuwingen maken het niet: de houten fallussen voor de maskanu die populair waren rond 2001 zijn verdwenen...

Lees verder in: 'Post uit Saamaka'

Het Surinaamse schrijversleven van Tessa Leuwsha

2007-07-20T12:20:00.001+02:00

'Mama, wat doe je

toch in die kamer?'

Sinds kort heeft schrijfster Tessa Leuwsha een eigen representatieve website. Reden voor 10 exclusieve, persoonlijke vragen. In 1996 vertrok zij naar Suriname om er een nieuw leven te beginnen. Het was geen remigratie, want Tessa is geboren in Amsterdam; uit een Nederlandse moeder en een Surinaamse vader. In Nederland was zij grondstewardess bij de KLM. In Suriname heeft ze zich ontpopt tot schrijver. Eerst een gedegen en veelgeraadpleegde reisgids en in 2005 verscheen haar goed ontvangen roman de Parbo-blues, waarvoor zij genomineerd werd voor de DebutantenPrijs 2006 en de Vrouw&Kultuur Debuutprijs 2006. Ook maakte Tessa naamsbekendheid met onder meer haar serie ‘Groetjes uit Suriname’ in Weekkrant Suriname. Inmiddels werkt zij al jaren parttime bij de Nederlandse ambassade in Paramaribo. Tel daarbij de vele uren die ze kwijt is als moeder van twee opbloeiende kinderen. Tussendoor moet ze ook de schrijver in zich blijven voeden. “Iedere vrije minuut naast mijn gezin en werk besteed ik aan mijn schrijverschap...”

Lees verder: 'Ik ben heel gedisciplineerd'

Here's is Boerleider!

2007-07-19T11:53:00.000+02:00

Benetton

Het celibaat

en de misdaad

Het celibaat, de nodige mea culpa’s, en 660 miljoen dollars stellen de priesters in staat, zich te verlagen tot een duizelingwekkende hoeveelheid misdaden van pedofiele aard. Tierig en wellustig vergrepen de heren priesters zich in het huis, en onder het oog van God aan een niet-aflatende overvloed aan maagdelijke jongetjes in hun witte gewaad.

In het huis van God moet je het niet zien als een pedofiele misdaad, het was slechts iets dat tussen ons moest gebeuren. Maar als je waagt om het verder te vertellen zul je het tot in den hemel betreuren, dus kom maar hier en breng mij enig vertier.

Zo moet het er jaren geleden ongeveer aan toe zijn gegaan in het aartsbisdom te Los Angeles (nota bene de stad der engelen!) Sinds jaar en dag proberen de kerkelijke autoriteiten de vuile was binnenskamers te houden, maar te veel vuile was binnen gaat op den duur stinken of rotten, dus gaat de beerput open. Nu dient de gifbeker te worden leeggedronken en wel ad fundum...

Ga tot de bodem in: 'Here's Boerleider!'

Kwakoe Zomerfestival 2007

2007-07-17T00:40:00.000+02:00

Drassig maar oergezellig!

AMSTERDAM - Persoonlijk ben ik nooit zo gecharmeerd geweest van het Kwakoe Zomerfestival. Maar dat had vooral te maken met de omgeving: de grijsbetonnen Bijlmer. Naar mijn mening een van de grootste miskleunen als het gaat om leefbare stedenbouwkundigheid. Ik heb Kwakoe nog meegemaakt toen het nog kleinschalig was en geen landelijk bekendheid genoot. Het braderiegehalte was heel hoog met voornamelijk familiestandjes. Later haakten deze families af omdat Kwakoe steeds meer ‘big business’ werd en men duizenden guldens moest neertellen voor een standplaats. Nou hoorde ik vroeger altijd dat je “de sfeer van Suriname” aantreft bij Kwakoe. Ik was niet opgegroeid in Suriname, dus kon ik mij daar niets bij voorstellen. Maar het leek mij sterk dat ik tussen al het levenloos beton de sfeer van het opwekkend groene Suriname kon aantreffen. Nu heb ik de afgelopen tien jaren in Suriname gewoond en kon ik afgelopen weekend mooi de proef op de som nemen...

Eet, drink en proef mee op: 'Nieuws & Info'

Post uit Saamaka

2007-07-15T11:22:00.001+02:00

Zonder Peddel

door Menno Marrenga

We voeren naar Atjoni, en even voorbij Pamboko stopte de motor. Ik hoorde het al aankomen want buitenboordmotoren staan meestal veel te rijk afgesteld. De motor ging ineens een stuk soepeler draaien en twintig of dertig seconden later hield hij ermee op. Dat kan niet missen, benzine op.

Feini, onze schipper, trok nog een paar maal aan het startkoord, maar niet met overgave. “Als ik twee liter meer had gehad, dan hadden we het gehaald”, zei hij.
Hij wist dus bliksemsgoed dat hij te weinig benzine had meegenomen, dat getrek aan het startkoord diende alleen maar om de passagiers te tonen dat hij van goede wil was. De korjaal was inmiddels dwars op het laatste restje snelheid gaan liggen, en dreef langzaam naar de stroomdraad toe – dat doet drijfhout ook altijd. En alle passagiers bleven rustig. Alleen het baby’tje achter ons werd wakker toen de motor stopte en begon te dreinen...

Dobber door in: 'Post uit Saamaka'

Here's is Boerleider!

2007-07-13T09:33:00.000+02:00

Christijan “slakje” Albers

Christijan Albers kwam naar de Formule 1 met niet al te veel poen, maar hij wilde toch met de grote jongens meedoen.

Met veel tamtam sloeg hij de ‘Spyker’ op zijn kop… Maar racete nooit naar de wereld top!

Bij de Grand Prix eindigde hij bijna altijd achter in de rij; dit maakte de sponsors en teameigenaren niet zo blij.

Vooralsnog ging hij monter door. Maar na een desastreuze actie in de pits, ging het voor Christijan het “slakje” Albers écht goed mis. Met de tankslang nog aan je bolide racete je vrolijk iedereen voorbij.

Toen je er eenmaal achter kwam wat je had gedaan, wist iedereen het al… die kan fluiten naar zijn baan...

Finish in: 'Here's Boerleider!'

Carrousel van Straatfreaks

2007-07-08T16:05:00.001+02:00

Met de zon
als muntje

AMSTERDAM - Terwijl we de afgelopen weken mochten lezen dat elders in Europa het dodental opliep wegens een hittegolf, koukleumde je in Nederland soms letterlijk in je bed. Ik ben een keer zelfs met jogginguitrusting en sokken onder de deken gekropen! En de kachel heeft voor alle zekerheid weer op de waakvlam gestaan. Nou ben ik weliswaar ruim tien jaar in Zuid-Amerika geweest, maar ik kan me niet herinneren dat ik me in juli dagen achtereen met jas dicht op straat begaf. En ik was echt niet de enige. Enfin. We zijn door een sombere tunnel van kille grijsheid gegaan. En ik keek halsreikend uit naar de eerstvolgende zonnige dag. En niet zozeer vanwege de warmte maar vanwege het wonderbaarlijke effect van hoe Amsterdam van een doods, uitgedijd dorp ineens verandert in een liveshow van freaks, vrolijkheid en vrouwelijke én mannelijke schoonheid...

Zie voor fotorijk verslag: 'Nieuws & Info'

Actueel in Beeld

2007-07-07T21:23:00.001+02:00

Perfecte groetjes uit Amsterdam

Ik heb voor deze dragende foto gekozen omdat ik er als lekenfotograaf trots op ben. Eén uit het boekje. Een perfecte 'Groetjes uit Amsterdam'. Alles zat gewoon mee. De lichtval en ook alle automatische instellingen van de camera. De lucht met de juiste balans aan blauw en wolken. De overhangende boom voor het juiste perspectief. Ik heb er overigens niet over nagedacht. Ik zat gewoon lekker op een bankje op het Leidseplein te wachten en het plaatje viel als het ware voor mijn neus. Oké, ik heb nog wel even het kader in precisie gebracht. Van professionele foto’s heb ik afgekeken dat je niet alle torens van een gebouw helemaal erop hoeft te hebben; je kan aan de een zien hoe ook de andere afloopt. Wel even kijken of de uiterst rechtse toren geheel erop staat. En dan komt er ook nog eens iemand het kader binnen lopen om een foto te maken van de Stadsschouwburg! Dan moet je wel meteen je ontspanner indrukken. Op deze magische datum 07-07-07 vierde ik mijn 44ste verjaardag. Het werd een prachtige familyday in hartje Amsterdam. Na de aanhoudende sombere en koude herfstachtige dagen (vergelijk Actueel in beeld van 4 juli) was er eindelijk weer een redelijk zonnige, en begon Amsterdam op slag te bruisen en ontstond een liveshow van freaks én – jawel – mooie vrouwen. Zondag 8 juli publiceer ik van deze magische dag een aantal – al zeg ik het zelf – prachtige foto’s.

Post uit Saamaka

2007-07-07T20:31:00.001+02:00

Grote Poezen

door Menno Marrenga

Gisteren zag ik weer een grote kat. Ik weet niet hoe ze heten, men noemt ze “tigri” of “gevlekt wild” en gevlekt was hij. Maar deskundigen zeggen dat tijgers niet in ons bos zitten. En zoals altijd vluchtte hij voor mij. Dat verhaal dat ze mensen aanvallen geloof ik niet. Iedereen die het me navertelde was niet aangevallen. Alle beesten vluchten weg voor de mens, uitgezonderd de muskiet. Maar een beest kan op verschillende manieren wegvluchten. Een konkoni vlucht zoals het hoort: gillend en onbeheerst. Een slang knijpt er stilletjes tussen uit. Een aap stelt zich geweldig aan, maar demonstreert daarbij vooral zijn angst. Alleen een kat behoedt onder alle omstandigheden zijn waardigheid. Ik geef twee voorbeelden...

Lees verder in: 'Post uit Saamaka'

Actueel in Beeld

2007-07-06T13:47:00.000+02:00

...een paard op 't terras...

OUD-ZUID – Er stáát een páárd in de gang… ó, ó, een paard in de gááang… bij búúrvrouw Jáánsen… De melodie van dit malle liedje van komiek André van Duin schoot me meteen te binnen, toen ik deze koets met twee paarden zag bij een eetcafé op een hoek in het chique Oud-zuid. Alleen zong ik van binnen: ‘Er stáát een páárd op ’t terras… ó, ó, een paard op ’t t’ráás…’. En mijn tweede gedachte was: ‘Hé, staan jullie wel goed geparkeerd?’

En alsof het allemaal vooropgezet was, prijkte er het verbod: ‘Geen fietsen en scooters op het terras!!’. Maar een paardenkoets is kennelijk geen bezwaar! In elk geval kregen Karel en Kees geen bon maar aaien van de twee stadswachten. “Moet u geen parkeerbon uitdelen?” vroeg ik een van hen bij wijze van groet. Maar de vrouw had of geen gevoel voor humor of zie hield alleen van paarden. “Waarom? Ik zou trouwens niet weten waar ik die bon moet laten”, bromde ze ingehouden. “Wat dacht u van achter één van die oogkleppen”, gaf ik als suggestie.

GELUKKIG waren de koetsiers wel spraakzamer. Nee, zij zaten niet even bij te komen, maar hadden daadwerkelijk klanten binnen die aan het eten waren. “Dit is de voorloper van de taxi”, vertelt een van de koetsiers. “Rond 1900 liet je een rijtuig voorkomen als je ergens heen wilde.”

Inderdaad, wat moet je doen in deze era van veryupping waarin je je met een Porsche of een Ferrari nog nauwelijks kan onderscheiden? Dan biedt Stal Wouters uitkomst: je gaat anno 2007 als ware bourgeoisie gewoon lekker uit eten met een historische rijtuig. De koetsiers doen dit erbij als bijbaantje. Maar dan wel met liefde en kennis voor paarden. “Zolang alles goed gaat is het een koud kunstje voor iedereen, maar als het verkeerd gaat dan komt er kennis bijkijken”, vertelt hij over het mennen in het stadse verkeersrumoer. En vroeger moesten de koetsiers – hun plaats wetende – keurig wachten zonder droogje of natje op hun hooggeëerde klandizie. Maar nu krijgen ze ook drinken en een maaltijd. Uiteraard op het terras.

Actueel in Beeld

2007-07-04T18:07:00.001+02:00

Dancing in the rain

LEIDSEPLEIN - De zomer is al bijna twee weken aan de gang en het is begin-juli. Het is koud. Je fietst constant met dichte jas! Bovendien regent het almaar. Het is werkelijk koud, guur en grauw herfstig weer. In het park waait het spookachtig en overal liggen losse takken. Ik kan me echt verwonderen om de natuur. Ondanks de kou groeit het groen volop en tiert overal weelderig riet. Het is alsof in de herfst alles in volle bloei is. Toch voel ik mij goed; niet al te somber. Het komt door al het heilzame groen, dat het grijs opsiert. Julidans, het zomerfestival van internationale hedendaagse dans, in de Amsterdamse Stadsschouwburg (grote foto), is begonnen. Eigenlijk is het idee jubelend dansen onder de zomerse zon. Maar vooralsnog is het dancing in the rain op een desolaat Leidseplein. Fred Astaire of Gene Kelly is nergens te bekennen. Maar toeristen laten zich niet ontmoedigen, want Amsterdam heeft gelukkig ook patat, cafés, coffeeshops en sexshops. En zo’n mooie regencape met het wapen van Sodom en Gemorra is ook een mooi souvenir…

Zie meer: 'Actueel in beeld'

Witte Waakhonden

2007-07-04T00:49:00.001+02:00

Gesjoemel in de Bijlmer

‘Zuidoost sjoemelt met subsidies’, opende het Parool verleden week donderdag schreeuwerig. Een extra kadertje verwees hijgerig naar de binnenpagina’s met onder meer: ‘Gesjoemel: wie deed wat fout’. Ik zag meteen de bui al hangen. Eigenlijk las ik: ‘De Bijlmer sjoemelt’. Mijn vrees werd bewaarheid: het betrof vrijwel allemaal allochtone deelraadsleden (van de PvdA). En toen kwam bij mij een boosheid opzetten. Ach, dat mogelijke gesjoemel of die belangenverstrengeling stoorde mij niet eens zozeer. Maar ik ergerde me aan die kleine keutelbedragjes. Als je dan toch het eigen blazoen besmeurt, waarom dan niet voor miljoenen!

Lees verder in: 'Deining a/d Amstel'

Stand van Zaken

2007-07-02T19:25:00.000+02:00

The Losers

door Robert Boerleider

Over ophoepelen gesproken, het ogenschijnlijk zo glorieus begonnen leiderschap van Markje Rutte is een heuse lijdensweg aan het worden, maar steevast blijft hij in zichzelf geloven.

Vanaf dag één van je fractieleiderschap had je een groot probleem. En stond ijzeren Rita van tijd tot tijd met haar Gucci pumps inclusief stilettohak op je grote teen.

Mark, sinds jij fractieleider bent heerst er geen rust maar tumult in de VVD-tent, je duwt een kruiwagen met kwakende kikkers voor je uit, maar zelf kom je nooit tot een écht rechts besluit. Op mij kom je een beetje pover over, wat dacht je van een RTL make me over? Dan straal je als een echte liberaal. Maar na je ophoepelen-methodiek blijft de VVD achterban vooralsnog ziek.

Lees verder in: 'Here's Boerleider !'

Robert Boerleider charmeert landelijke pers

2007-06-30T17:11:00.000+02:00

Snedige humor

valt in smaak

AMSTERDAM - De snedige, humorvolle ode van Robert Boerleider aan het ‘demasqué’ van de commerciële zender Tien van mediamagnaat John de Mol, is in de smaak gevallen bij de landelijke pers. Dezelfde avond nog, afgelopen dinsdag, toen het wereldnieuws in Nederland werd dat Tien de handdoek in de ring gooit, klom Boerleider direct in de pen waardoor Amsterdams Venster de actualiteit letterlijk op de lippen zat.

Twee dagen later verscheen Boerleiders ode ook in het Parool, Spits én Metro. Het Parool plaatste zelfs een foto erbij van de ondertekening van de overnamecontracten door De Mol (r) en RTL-directeur Fons van Westerloo. Robert Boerleider slaagt erin regelmatig ingezonden stukken gepubliceerd te krijgen in diverse dagbladen als de actualiteit hem weer tot lofzang met een vette knipoog inspireert. Dat drie gerenommerde bladen tot publicatie zijn overgenomen, onderstreept Boerleiders affiniteit met heersende gevoelens binnen de Nederlandse samenleving. Daarom staat Amsterdams Venster voor hem wagenwijd open, in de hoop dat kassa een keer gaat rinkelen..!

Lees (nogmaals): 'Tien houdt het voor gezien'

Post uit Saamaka

2007-06-30T15:40:00.001+02:00

Eterniet

door Menno Marrenga

VROEGER stond er een kleuterschool op Abenasitonu met een dak van eternietplaten. In de tijd dat die school gebouwd werd, leek eterniet het ideale dakbedekkingsmateriaal: duurzaam en goed isolerend. Pas later kwam men er achter dat het kankerverwekkend is. Er kwam een ploeg werkmannen naar Abenasitonu om de kleuterschool te slopen. De opdrachtgever zal hen wel niet verteld hebben dat het giftig spul is want dan gaan ze nog zeuren om gevarentoeslag. En natuurlijk vroegen de vrouwen van Abenasitonu om die eternietplaten: zij zagen ook dat het ideaal dakbedekkingmateriaal was. Iedere vrouw kreeg een of twee eternietplaten, te weinig om een hut van te bouwen, maar ideaal om kookvuurtjes tegen tocht af te schermen.

Lees verder in: 'Post uit Saamaka'

Eindexamen Tentoonstelling Rietveld Academie

2007-06-29T17:29:00.001+02:00

'Hier was het'

AMSTERDAM - Tot en met zondag loopt de Eindexamen Tentoonstelling 2007 van de Gerrit Rietveld Academie. Afgelopen woensdag was de opening. Tamara Vuurmans (39), een oude jeugd-, buurt- en schoolvriendin is er afgestudeerd. Tamara kwam ik ruim een maandje geleden per toeval tegen, toen ik op het punt stond over te steken op een druk kruispunt. Met een gigantische buik – waar je u tegen zegt – kwam ze aangefietst! Bij veel mensen die ik alweer naar mijn onderbewustzijn heb verdrongen, moet ik altijd even – en vaak tevergeefs – graven naar hun naam, maar dit keer was het meteen: “Tamara!” – wat morgen in het Surinaams betekent. “Hé Iwan!”

Lees verslag in: 'Nieuws & Info'

Gepast of on(aan)gepast?

2007-06-26T16:20:00.000+02:00

anp

Past Oranje de Surinaamse vlag?

Zwart Oranje denderde met 4-1 over de Serviërs die ook in de loopgraven als vechtlustig te boek staan. Of moet ik zeggen: Jong Suriname? Die vraag stelde ik me vooral af toen na afloop het overvloedige oranje zowat bedolven werd onder de vele Surinaamse vlaggen die menig Oranjespeler van Surinaamse origine liet wapperen. Ik had een dubbel gevoel. Enerzijds realiseerde ik mij dat in heel Europa en daarbuiten Surinaamse vlaggen live wapperden. Iets dat ik natuurlijk stoer vond en waarop ik trots was. Maar ik was ook meteen bezorgd. Niet of het al dan niet gepast was, maar ik zei tegen Joseph: “Reken maar dat in de media de kritiek zal losbarsten.” En ja hoor; zoals zeer verwachtbaar vroeg onder meer koranhater Geert Wilders zich af of nou Suriname of Nederland kampioen was geworden.

Lees verder in: 'Deining a/d Amstel'

Verdrukt door een megatheater

2007-06-07T08:59:00.000+02:00

"Voor maar vijfduizend zilverlingen"

Amusementskoning Joop van den Ende heeft zijn zinnen gezet op een megatheater van 1500 stoelen waar ooit het Nieuwe de la Mar Theater en de Calypso-bioscopen stonden, aan de meanderende Amsterdamse Marnixstraat nabij het Leidseplein. Om mega te kunnen gaan, worden ook woonpanden geannexeerd of van daglicht ontnomen. Alhoewel verhuizen niet in alle gevallen verplicht is, wordt het toch aangeraden. Bewoners die wel moe(s)ten verkassen kregen naast de standaardverhuiskosten nog eens 50.000 euro aangeboden. Sommigen prijsden zich rijk en namen het aanbod direct aan, maar niet iedereen laat zich zonder meer verblinden. Een van hen heet Joseph van Zweden. “Mijn huurschade wordt maar voor vijf jaar gecompenseerd.”

Lees NIEUWE rubriek: 'Stadsleed'